2026 juni: De vier niveaus van stilte — een weg naar binnen”

 Om Shanti....Lieve lezers

Er zijn ontmoetingen die je levenslang bijblijven.

Voor mij was dat Swami Veda Bharati die ik voor het eerst zag tijdens een Yoga Nidra‑weekend in 1998 in Capelle ad IJssel. In de pauze kwam er iemand van zijn staf naar mij toe en vertelde mij dat Swami Veda Bharati onder de indruk van mij was en verzocht mij door dat staflid om naar zijn plaats te gaan voor een onderhoud....dit is wat Swami Veda Bharati tegen mij zei:

“Wil je voor een paar maanden naar India komen, zodat ik je kan observeren?”

Het was alsof hij iets zag wat ik zelf nog niet kende. Door omstandigheden kon ik toen niet gaan, maar jaren later bracht het leven mij alsnog vaak naar India — en naar de stilte waarover hij sprak. Nu, zoveel jaren later, voel ik dat het tijd is om iets van ZIJN onderricht door te geven aan jullie als dank aan hem.

Swami Veda sprak vaak over vier niveaus van stilte, volgens hem was het geen dogma, geen systeem, maar een innerlijke weg die steeds subtieler wordt. Een weg die voor beginners toegankelijk is, en voor gevorderden eindeloos verdiept.

1. Stilte van de spraak — vāg‑mauna 

Dit is de poort. Niet praten, maar vooral: de impuls om te reageren laten rusten. Je merkt hoe vaak woorden voortkomen uit onrust, gewoonte of emotie. Wanneer de tong stil wordt, begint de geest zich te tonen zoals hij werkelijk is. (Dit is wat Brahmanistha, Parivrajaka, Junapithadhikari, His Holinss 1008 Shri Shri Soham Baba(Babaji) Mahamandalesvare of Juna - Akhara) tegen mij zei in het jaar 2000...Kamala geen bla bla bla....

2. Stilte van de gedachten — manas‑mauna

Als de woorden verstillen, wordt de innerlijke dialoog hoorbaar. In deze fase leer je:

• de stroom van gedachten te vertragen de adem en aandacht tot één zachte lijn te maken gedachten te laten komen en gaan zonder ze vast te grijpen

De geest wordt daardoor transparanter en/of minder dwingend. Je begint te proeven dat stilte niet de afwezigheid van gedachten is, maar de ruimte waarin ze verschijnen.

3. Stilte van de emoties en beelden — bhāva‑mauna

Wanneer de gedachten rustiger worden, komen vaak subtielere bewegingen op: herinneringen, beelden, emoties, oude patronen. Dit is de fase waarin je niet meer reageert op wat opkomt. De innerlijke rimpelingen lossen op in een bredere aanwezigheid. Swami Veda noemde dit “de laatste bewegingen van het ego‑gevoel”. Hier wordt stilte zachter, dieper, vriendelijker.

4. Stilte van het bewustzijn zelf — mahā‑mauna

Dit is de stilte die niet meer gemaakt wordt. De stilte die er altijd al was. Hier:

• wordt de adem bijna onmerkbaar valt zelfs de mantra stil is er geen binnen en geen buiten opent zich een ruimte die oneindig en toch intiem is

Swami Veda noemde dit “de kamer van stilte”. Het is de stilte waarin je niet meer mediteert —je bent meditatie.

Waarom deze vier niveaus belangrijk zijn

Voor beginners bieden ze een eenvoudige kaart: van buiten naar binnen, van doen naar zijn. Voor gevorderden openen ze een subtiel pad: van inspanning naar moeiteloze aanwezigheid. Voor mij persoonlijk zijn het vier vensters naar dezelfde ruimte die ik al die jaren geleden in Swami Veda’s ogen zag — een ruimte die niet van hem was, en niet van mij, maar van het bewustzijn zelf. Nu begrijp ik het wel maar ben er van overtuigd dat ik vast nog niet alle stadia's heb gerealiseerd. En stiekem tussen jou en mij, vind ik bla bla bla nog steeds af en toe leuk.😉

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Een klein ritueel van stilte voor wie dit leest

Voor iedereen die deze woorden heeft gelezen, voor iedereen bij wie iets is gaan bewegen, voor iedereen die even wil rusten:

Ga zitten zoals je nu zit. Niets hoeft anders.

Laat je ogen zacht worden, alsof je door een dunne sluier kijkt. Breng dan je aandacht naar je adem. Niet om haar te veranderen, maar om haar te ontmoeten.

Adem één keer iets dieper in… en laat los. Leg één hand op je hart, en voel hoe daar een stille ruimte opent — een ruimte die er altijd al was. Fluister vanbinnen, heel zacht:

“Ik keer terug naar stilte.”

Laat de woorden oplossen. Laat de adem vanzelf gaan. Laat de stilte zichzelf vinden.

Blijf zo drie ademhalingen. Wanneer je wilt, open je je ogen weer. De stilte blijft.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Nawoord

Als deze woorden iets in je hebben aangeraakt — een herinnering, een verlangen, een vraag, of gewoon een stille herkenning — dan ben je welkom om dat met mij te delen. Je kunt me bereiken via een mail te sturen.

Voel je je meer thuis in een persoonlijke ontmoeting of een gesprek vanuit ons netwerk, dan kun je ook contact opnemen met Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit. Bhavandeep is daar met liefde beschikbaar voor een rustig gesprek, telefonisch onder nummer +31 6 15042912 bereikbaar tussen 17.00 en 19.00 uur.

Voor nu moge stilte je begeleiden, zoals een zachte adem die altijd bij je is. Lieve groet Kamala

2026: Sankalpa - Ben jij er klaar voor om naar je innerlijke leraar te luisteren!!!!!

 Om  shanti.....Lieve allemaal...In deze blog tekst wil ik jullie op een andere manier uitleggen waarom in stilte zijn en zitten zo belangrijk is......dus vertellen hoe een Sankalpa één van de grootste Meesters in je eigen leven is....en dat "die Meester" al in jou aanwezig is.....fijn dat we even in deze blog tekst bij elkaar kunnen zijn....Kamala

Er zijn momenten in een mensenleven waarop je denkt dat je precies weet wie je bent en waar je heen gaat. Ik had dat tot mijn 30e jaar ook. Ik kon toen jarenlang heel goed overleven, doorgaan, aanpassen, dragen. Totdat ik merkte dat er onder al die lagen iets zat waar ik niet bij kon komen. Een fluistering . Een aanwezigheid die bleef aandringen om niet naar buiten te kijken maar naar binnen.

Ik heb dat gevoel toen lang genegeerd. Niet bewust — gewoon omdat ik dacht dat het leven nu eenmaal zo werkte. Tot ik op een dag merkte dat ik er niet meer om dat diepe gevoel heen kon. Er kwam een Bardo ...of wel op zijn Nederlands gezegd een totale ommekeer in mij gewoon van het ene moment op het andere......Stilte.....en toen van binnenuit iets of iemand die heel luid en duidelijk zei:

“Ben je er klaar voor om te luisteren?” Dat was mijn eerste echte ontmoeting met Sankalpa.

Hoe Sankalpa zich aan mij liet zien 

Jaren daarna dacht ik dat een Sankalpa iets was dat je moest formuleren, iets dat je bedacht, iets dat je mooi opschreef in een schriftje dat je vervolgens nooit meer opensloeg. Maar toen ik werkelijk ging luisteren, ontdekte ik dat een Sankalpa niet van mijn denken kwam. Niet van mijn persoonlijkheid, niet van mijn verlangens, niet van mijn plannen. Het kwam van die stille plek in mij die ouder is dan mijn naam, ouder dan mijn geschiedenis, ouder dan mijn overtuigingen. Het voelde niet als een opdracht. Het was het ene aha-moment na de andere...nu weet ik dat het thuiskomen in jezelf is. En eerlijk: het was ook confronterend, want als je eenmaal hoort wat waar is, kun je niet meer doen alsof je het niet weet.

Er waren drie krachten die mij hielpen 

Toen ik begon te leven vanuit mijn Sankalpa, merkte ik dat ik drie innerlijke krachten nodig had — niet als theorie, maar als dagelijkse metgezellen:

• Iccha — de zachte wil die me elke ochtend opnieuw vroeg: “Ben je bereid?”

• Jñāna — het stille weten dat me hielp onderscheid te maken tussen mijn oude patronen en mijn essentie

• Kriyā — de actie, soms klein, soms ongemakkelijk, maar altijd precies genoeg

Deze drie krachten hebben me door periodes gedragen waarin ik soms liever onder een deken was gekropen dan trouw te blijven aan mijn innerlijke belofte. Maar elke keer dat ik terugviel, merkte ik dat mijn Sankalpa niet boos werd. Het wachtte gewoon. Zoals een oude vriend die weet dat je toch terugkomt.

De voordelen die ik ontdekte

Het mooiste aan Sankalpa is dat het je leven niet ingewikkelder maakt, maar eenvoudiger. Niet makkelijker — dat is iets anders — maar wel helderder.

• Ik hoefde minder te twijfelen. Ik hoefde minder te compenseren. Ik hoefde minder te pleasen. Ik hoefde minder te bewijzen.

Mijn keuzes werden zachter én krachtiger tegelijk. Alsof mijn leven eindelijk in één richting begon te stromen. En ja, mijn omgeving merkte het. Sommigen kwamen dichterbij. Anderen verdwenen. Maar dat voelde niet meer als verlies — eerder als ruimte.

De uitdagingen (want die zijn er altijd)

Een Sankalpa is geen spirituele parfum die je opspuit. Het is eerder een innerlijke schoonmaak. En geloof me: ik heb kamers in mezelf gevonden waarvan ik niet wist dat ze bestonden. De grootste uitdaging was eerlijkheid. Niet naar anderen — dat kon ik altijd al — maar naar mezelf. Want een Sankalpa vraagt dat je stopt met jezelf gerust te stellen met halve waarheden.

Het vraagt dat je luistert. Dat je durft. Dat je doet. En soms dat je opnieuw begint.

Hoe mijn Sankalpa zich uiteindelijk liet uitspreken

Mijn Sankalpa kwam niet als een zin. Niet als een mantra. Niet als een poëtische uitspraak die je op een tegeltje kunt zetten. Het kwam als een gevoel. Een richting. Een innerlijke houding. Pas later kreeg het woorden erbij. En die woorden waren eenvoudiger dan ik ooit had verwacht. Niet groots. Niet verheven. Maar waar. En dat is precies wat een Sankalpa is: een waarheid die je niet bedenkt, maar herkent.

De drie fasen zoals ik ze heb ervaren mede door mijn yogapad

De Veda's (de boeken over het Yogasysteem) Mystiek vanuit de Soefi gemeenschap van Inayath Khan en uit het Boedhisme het boek concentratie en meditatie. ik heb ze alle drie doorleefd — soms in één dag, soms in één jaar:

1. Śravaṇa — het moment waarop ik eindelijk bereid was te horen wat ik al wist

2. Manana — het moment waarop ik stopte met discussiëren en begon te ontvangen

3. Nididhyāsana — het moment waarop ik het ging leven, ook als het spannend was

En eerlijk: ik beweeg nog steeds door deze drie fasen heen. Het is geen lineair proces. Het is een dans.

Epiloog — Voor wie verder wil luisteren

Misschien herken je iets van mijn verhaal in jezelf. Misschien voel je ook dat er ergens in jou een fluistering is die al langer wacht. Niet luid, niet dwingend, maar aanwezig — zoals een zachte hand op je schouder. Het mooie is: je hoeft niets te forceren. Je hoeft geen perfecte meditatiehouding te hebben, geen ingewikkelde mantra’s te kennen, geen spirituele prestaties te leveren.

Stilzitten is genoeg. Zonder iets te benoemen. Zonder iets te willen bereiken. Zonder jezelf te verbeteren. Gewoon zitten. Ademen. Luisteren.

En als er niets komt, is dat ook luisteren. Sankalpa is geduldig. Het vindt je vanzelf wanneer jij er klaar voor bent.

Nawoord — Handgrepen voor jouw eigen pad 

Voor wie voelt dat dit resoneert, hier enkele eenvoudige handgrepen die je kunt gebruiken in je eigen leven:

• Maak elke dag een klein moment van stilte Vijf minuten is genoeg.

• Laat je persoonlijkheid even rusten Je hoeft niets te bedenken of te formuleren.

• Schrijf op wat je raakt Niet als opdracht, maar als herkenning.

• Wees mild wanneer je afdwaalt Iedereen dwaalt af. Dat is de beoefening.

• Deel je proces met iemand die je vertrouwt Soms helpt het om jezelf hardop te horen

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hier een uitnodiging vanuit de yogastudio

Voor wie voelt dat dit pad in jezelf verder geopend mag worden, of wie merkt dat het fijn is om niet alleen te lopen: kan contact opnemen met onze Yogastudio Laksmi - Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit in Langeweg (www.Yogastudiolaksmi.nl) Bhavandeep de voorzitter van de yogastudio kan men telefonisch benaderen tussen 17.00 en 19.00 uur

Onze yogastudio Laksmi is een plek waar dit soort innerlijk werk gedragen wordt. Niet als methode. Niet als systeem. Maar als levende praktijk. We begeleiden mensen die willen leren luisteren naar hun essentie, die hun leven willen afstemmen op hun innerlijke waarheid, en die soms gewoon een veilige plek nodig hebben om te landen. Je bent welkom om contact op te nemen wanneer je voelt dat je een stap verder wilt zetten — of wanneer je simpelweg iemand nodig hebt die even met je meeluistert.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UITLEG SANKALPA VERSUS KRIYA EN DAARNA OP WEG NAAR YOGA NIDRA

Ten eerste wat is Sankalpa

Volgens de yogatraditie betekent Sankalpa letterlijk “de wil gevormd door hart en geest”. Het is een plechtige belofte aan jezelf, een innerlijke richting die voortkomt uit je diepste waarheid — niet uit verlangen of ambitie, maar uit herkenning van je essentie. In Yoga Nidra wordt Sankalpa vaak uitgesproken in een staat van diepe ontspanning, zodat het doordringt tot het onderbewustzijn of uit je onderbewustzijn zich laat zien. Het werkt als een zaadje dat je plant in stilte: hoe vaker je het herhaalt, hoe dieper het wortelt.

Een Sankalpa is altijd positief en in de tegenwoordige tijd, bijvoorbeeld:

• Ik leef vanuit waarheid.

• Ik ben liefdevol aanwezig.

• Ik vertrouw op het leven.

Het is geen wens maar een herkenning van (ik wil) wat al waar is.

 Wat is Kriyā

Kriyā betekent letterlijk “handeling” of “actie”. In de yogische context verwijst het naar bewuste actie die voortkomt uit innerlijke helderheid. Waar Sankalpa de richting geeft, is Kriyā het pad dat je bewandelt. Er zijn verschillende niveaus van Kriyā:

• Fysieke Kriyā — de concrete handeling, zoals ademhaling, beweging, reiniging.

• Mentale Kriyā — het bewust richten van aandacht en gedachte.

• Spirituele Kriyā — het handelen vanuit overgave, zonder gehechtheid aan resultaat.

In de praktijk betekent dit dat je niet alleen voelt wat waar is, maar het ook doet. Je brengt je Sankalpa in beweging door Kriyā — door keuzes, rituelen, woorden, daden die congruent zijn met je innerlijke belofte.

 Hoe ze samenwerken

Je kunt Sankalpa zien als de wortel en Kriyā als de bloei. Zonder Sankalpa wordt Kriyā mechanisch; zonder Kriyā blijft Sankalpa abstract. Samen vormen ze een levend proces:

1. Luisteren naar je innerlijke waarheid (Sankalpa).

2. Herkennen wat klopt.

3. Leven volgens die herkenning (Kriyā).

Wanneer deze twee in balans zijn, ontstaat een natuurlijke stroom van energie en richting — precies wat yoga bedoelt met eenheid tussen denken, voelen en doen.

 Praktische toepassing

• Begin je dag met een korte stilte en voel je Sankalpa.

• Kies één kleine Kriyā die dat vandaag belichaamt — een handeling, een woord, een gebaar.

• Sluit je dag af met dankbaarheid voor die ene bewuste stap.

Zo wordt je leven zelf een vorm van meditatie: een voortdurende dans tussen intentie en actie, tussen Sankalpa en Kriyā.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

you tube videos Kamala

2026: Het denkvermogen is een spiegel en hoe hiermee om te gaan

Het denkvermogen is een spiegel — hoe drie tradities in mij begonnen te praten

Een week of 2 geleden las ik weer even  in het boek "De Wereld van het Denken"  van Hazrat Inayat Khan. 
Soms lees je een zin die je al kende, maar die ineens een andere deur opent. Dit keer was het:
“Voor de mysticus is het denkvermogen een spiegel.”
En precies op dat moment gebeurde er iets grappigs. Niet buiten mij, maar binnenin mij.

Alsof drie stemmen — drie tradities waar ik in mijn leven mee verbonden ben geweest — zachtjes begonnen te praten.

De Soefi fluisterde.
De Himalaya‑monnik glimlachte.
De Brahma Rishi zei: “Ego.”
En ik dacht: Hoe verhouden deze drie zich eigenlijk tot elkaar?
En waarom raakt deze ene zin me precies nu? 

Inayat Khan — de spiegel die wil zingen

Ik herinner me hoe ik rond mijn 28e jaar zijn boeken las. Hij schreef over het denken alsof het een instrument was dat je zacht moest stemmen. Niet forceren. Niet dwingen. Niet polijsten tot het glimt. Gewoon verfijnen. Zoals je een snaar aanraakt en voelt of hij klopt. Ik begreep dat toen nog niet zo. Ik probeerde stil te worden waarschijnlijk door wilskracht. Dat werkte natuurlijk niet. De spiegel werd alleen maar zenuwachtiger. Pas veel later begreep ik: stilte is iets dat je laat gebeuren. Zoals water dat vanzelf helder wordt als je het met rust laat. 

Swami Veda Bharati — de spiegel die niets van je vraagt

Rond mijn 35e was ik in Capelle ad IJssel waar Swami Veda  een workshop Yoga Nidra gaf. Van hem kreeg ik een oefening  die nu op mijn 77e nog steeds werkbaar is. Ik hoor zijn stem nog: “Ga zitten bij de zee. Kijk. Maar ga niet benoemen.” En soms zat ik bij de zee en zag deze dan  voor me. De wind in mijn haar. Mijn hoofd vol goede bedoelingen. Ik zag een schip. En meteen dacht ik: Waar zou het heen gaan? En ik hoorde hem in mijn hoofd: “Niet benoemen.” Ik zag een meeuw. “Meeuw.” En weer: “Niet benoemen.” Ik zag een kind met een rode emmer. “Rode emmer.” En opnieuw: “Niet benoemen.” En toen gebeurde het. Heel klein. Heel eenvoudig. Ik begon te lachen om mezelf. En precies daar werd de spiegel helder. Heel even. Heel zacht.

De Brahm Rishi Mission — de spiegel en het ego dat overal tussenspringt

En dan is er de Brahma Rishi Mission. Op mijn 73e kwamen ze na 40 jaar weer in mijn leven. Daar is de spiegel niet verfijnd of poëtisch. Daar is hij praktisch. Als iemand zegt: “Ik voel dit, ik denk dat, ik worstel met zus…” dan zeggen ze vaak: “Het is je ego.” Niet als verwijt. Maar als bevrijding. Ze bedoelen: Het is niet je ziel. Niet je essentie. Niet je bestemming. Niet je falen. Het is gewoon een laagje stof op de spiegel. En stof kun je wegblazen. Soms met een mantra. Soms met devotie. Soms met een lach. Maar altijd met eenvoud.

En de Veda’s — de spiegel als instrument

De Veda’s — en vooral de Upanishads — zeggen het eigenlijk het meest neutraal: Het denken is een instrument. Een antahkarana. Een spiegel die helder wordt door sattva. Geen poëzie. Geen oefening. Geen prik. Gewoon de structuur:

• manas (denken)

• buddhi (onderscheid)

• chitta (geheugen)

• ahamkara (ego)

En dan de simpele conclusie: Wanneer dit geheel stil wordt, weerspiegelt het Purusha. Het is de meest filosofische versie van dezelfde waarheid.

Hoe ze samenkomen — in mij

Toen ik die zin van Inayat Khan las, voelde ik ineens: Ze zeggen allemaal hetzelfde. Maar elk op hun eigen toon. En ik heb ze alle vier nodig gehad.

• De Soefi gaf me verfijning.
• De Himalaya‑traditie gaf me stil kijken.
• De Brahm Rishi Mission gaf me eenvoud.
• De Veda’s gaven me begrip van de structuur.

En samen vormen ze precies dat wat ik in mijn eigen leven ervaar: Het denken is een spiegel. En elke traditie leert me op haar eigen manier hoe ik hem helder kan laten worden. Niet door te vechten. Niet door te analyseren. Niet door te benoemen. Niet door te verbeteren. Maar door te zien. Te laten. Te glimlachen. En soms gewoon te zitten bij de zee.

Een oefening — zoals ik hem zelf doe

Geen methode. Geen prestatie. Geen spirituele ambitie. Gewoon dit:
1. Ga zitten. Waar dan ook. Bij de zee, in je kamer, op een bankje, op een stoepje.
2. Kijk naar wat er voor je is. Een schip. Een wolk. Een muur. Een mier.
3. Laat alles voorbijgaan zonder het te benoemen. Geen namen. Geen verhalen. Geen verklaringen.
4. Als je toch gaat benoemen — glimlach. Dat is het moment waarop de spiegel helder wordt.
5. Sluit dan je ogen. En kijk op dezelfde manier naar binnen.
6. Laat alles voorbijgaan zoals schepen op zee.
7. Sta op wanneer je voelt dat het genoeg is. Niet wanneer je denkt dat het genoeg is. Dat is alles.
8. Begin met 5 minuten en bouw het op...Als je het 3 uur vol kan houden begin je het te                                begrijpen..zeggen de Meesters.......En dat is voor nu genoeg 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Kamala's lesvideo's you tube

Email Kamala

yogastudio Laksmi

                                                

2026: De weg van stilte: Over leven, vallen, opstaan, stilte, onderscheidingsvermogen en trouw blijven aan je eigen pad

Om shanti lieve lezers hier een kijk op ons levenspad...

VOORWOORD

Er komt een moment in het leven waarop wij terugkijken en zien hoe elke fase, elke keuze, elke ja en elke val ons heeft gevormd. Mijn weg is er één geweest van openheid: ja zeggen tegen het leven, ja zeggen tegen ervaringen, ja zeggen tegen de prijs die elke keuze met zich meebrengt. Door dat ja‑zeggen ontdekte ik dat ik mijn stilte moest invullen en dat het niet leeg is, maar vol leven. En dat echte stilte vraagt om onderscheidingsvermogen, omdat men anders een open veld wordt voor de projecties van anderen.

Wat ik hieronder deel is mijn kijk op de ontwikkeling van ons als mens: van het blanco blad welke wij zijn bij onze geboorte tot de fase van het terugvinden van onze innerlijke stilte en helderheid. Het is voor mij geen theorie, maar doorleefde ervaring. Ik deel het met jullie omdat het misschien herkenning biedt, omdat het woorden geeft aan processen die vaak stil blijven, en omdat het helpt begrijpen waar wij zelf staan.  Veel leesplezier Kamala(Srimati Kamala-devi dasi)

---

HET LEVEN ALS BLANCO BLAD
Wanneer men geboren wordt, zijn wij in feite een blanco blad. Het is de taak van onze ouders, grootouders en later onze leraren om dat lege vel te vullen met indrukken, ervaringen en overtuigingen. In de puberteit komt dan vanzelf de fase waarin men begint af te vragen wat waar is en wat niet. Wij gaan dan tegen alles in om onszelf uit te vinden.

In het voortgezet onderwijs leren wij vervolgens dat regels, wetten en praktische vaardigheden nodig zijn om later in ons leven er vorm aan te geven. Daarna volgt de periode van partners, gezinnen, werk of een religieus leven. Het is een tijd van drukte, verplichtingen en voortdurende beweging. Er lijkt geen ruimte te zijn, want men moet van alles.

Toch komt voor veel mensen meestal rond hun vijftigste jaar een omslagpunt. Dan ontstaat de vraag: waar ben ik eigenlijk?Wie ben ik? Is er stilte nodig? Moet ik dingen gaan verminderen om ruimte te creëren? In die fase komen meditatie en oefeningen in aandacht om de hoek kijken. En dan maar hopen dat je iemand ontmoet die werkelijk weet wat stilte is, en die je kan leren hoe je de kleine stiltemomenten – bijvoorbeeld tussen twee ademhalingen in – kunt verdiepen en/of langer maken.

Maar als het je lukt om echt stil te worden, ben je er dan? Nee, want dan heb je waarschijnlijk iemand nodig die kan uitleggen dat er ontvangers en zenders zijn die in jou kunnen komen. Als je alleen maar stil bent, kan iedereen en alles iets in jou projecteren. De eerste fase is dus je denken welke gedachten maakt onder controle te krijgen. Dat is een langzaam traject dat ongeveer twaalf jaar kan duren – niet vreemd, want ook de schooltijd van je vierde tot je twintigste jaar duurt zestien jaar. De snelle variant duurt misschien zes jaar.

Maar wat komt daarna? Heb je mantra’s of lezingen nodig om de stilte die je bent — dat heldere water dat alles spiegelt — te doorbreken wanneer gedachten weer opkomen? Voor mij is het antwoord ja. Niet omdat stilte zelf wegvalt, maar omdat het denken vanzelf weer beweegt boven de stilte. En dan hebben we de verantwoordelijkheid om mensen die nog in de fase van discipline en oefening zitten te helpen begrijpen waar ze mee bezig zijn. In die fase kunnen mantra’s en lezingen een verfijnde manier zijn om op een positieve manier goeie energie  te geven aan het denken dat toch weer opkomt.

Het religieuze pad speelt zich naar mijn gevoel vooral af in de denkfase, in de mind. Want als je nog niet stil kunt worden, kun je in elk geval je negatieve of onrustige gedachten leren omzetten naar een positiever veld. Dat is op zichzelf al een belangrijke stap, toch!!!

---

NAWOORD
Wat ik in mijn eigen leven heb ervaren, is dat stilte pas echt betekenis krijgt wanneer je ontdekt dat ze leeft. Stilte is geen leegte, maar een veld vol beweging, vol informatie, vol subtiele lagen. En juist daarom is onderscheidingsvermogen zo belangrijk: om te weten wat van jou is en wat niet, wat waarheid is en wat projectie is, wat jouw innerlijke stem is en wat de echo van anderen is.

Mijn pad is gevormd door ja te zeggen, te vallen, op te staan en opnieuw te leren. Door die ja’s heb ik geleerd dat alles een prijs heeft. Ook de keuzes die vrijheid brengen. Ook de keuzes die je weghalen van een spirituele structuur en terugbrengen naar je eigen cultuur, je eigen taal, je eigen mensen. Het is de prijs van trouw blijven aan jezelf.

Deze tekst is geen les, geen overtuiging en geen richtingaanwijzer. Het is een inkijk in hoe ik het leven zie, hoe ik stilte ervaar en hoe ik de ontwikkeling van een mens begrijp. Als het resoneert, is dat mooi. Als het vragen oproept, is dat ook goed. Want vragen zijn vaak de eerste beweging richting innerlijke ruimte.  Om je op weg te helpen....als je dat wilt natuurlijk....heb ik een paar reflectievragen hieronder gezet.....Wil je hierop reflecteren en/of napraten dat kan natuurlijk kijk dan even op onze website  www.yogastudiolaksmi.nl 

---

REFLECTIEVRAGEN 

• Waar in jouw leven merk je dat je nog leeft vanuit het “blanco blad” dat anderen hebben ingevuld? 
• Welke fase herken je het meest: het opbouwen, het druk‑zijn, of het verlangen naar stilte? 
• Wat betekent stilte voor jou: leegte, rust, of een levend veld? 
• Welke projecties van anderen herken je in jezelf? 
• Wat is een ja geweest in jouw leven dat een prijs had, maar je uiteindelijk verder bracht? 
• Waar verlang je naar meer onderscheidingsvermogen? 
• Welke overtuigingen of verplichtingen zou je willen verminderen om ruimte te creëren? 
• Wat zou er gebeuren als je één dag lang alleen maar zou luisteren naar jouw eigen innerlijke grondtoon?

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

• Soham Baba Mission 
• Stichting Yogastudio Laksmi te Langeweg

2024 7 juli Havan ervaring bij Swami Dineswarandji BRM

 

Om shanti: Lieve allemaal  

Bhavandeep en ik hebben deelgenomen aan de havan op 7 juli 2024. Ik weet uit ervaring hoe speciaal dit is. 

• Gewoon als persoon die er niets van af weet om er naar te kijken….
• om deel te nemen en eigenlijk niet weten wat je precies aan het doen ben….
• en dan nu met de kennis die erbij hoort en met de intenties waar wij al heel lang bekend mee zijn hoe deze werken. 

Soms kan er uit zeer zijn waar jezelf niet klaar mee komt en die in je hart blijft hangen….

Als zo’n havan gedaan wordt onder leiding van een maharaja die tevens doctor psychologie, filosofie en een getraind yogi is….dan ben je in goeie handen want die zal je door je eigen proces meenemen om te zuiveren wat er in je hart leeft.

Wat is de uitleg van een Havan, Hieronder de onderstaande tekst  die ik vertaald heb uit het Hindi naar het Nederlands. Hoop dat jullie hier iets aan hebben en/of eruit kunnen halen.

Lieve groet, Kamala 

----------------------·    

De 108 Kundiya Yagya is een grootschalige Vedic ritueel waarbij meerdere vuurkuilen (kundis) worden gebruikt voor het offeren tijdens een yagna.  

Het getal 108 heeft een bijzondere spirituele betekenis in het hindoeïsme en wordt vaak geassocieerd met heiligheid en voltooiing

Een samohik yagya is een gemeenschappelijke ceremonie waarbij mensen samen komen om deel te nemen aan het ritueel.

Sri Ram Katha is een spirituele vertelling van het leven van Heer Rama, zoals beschreven in de Ramayana en andere heilige teksten.  

Het is een diepgaande spirituele ervaring die bedoeld is om de luisteraars te inspireren en te leiden naar een pad van dharma (rechtvaardigheid) en bhakti (devotie)

Als Vaishnava, iemand die Vishnu of een van zijn incarnaties zoals Rama aanbidt, is het deelnemen aan een yagna of het luisteren naar Sri Ram Katha niet tegenstrijdig met uw geloofsovertuigingen. Integendeel, het kan worden gezien als een versterking van uw spirituele praktijk en toewijding.  

Vaishnavisme benadrukt bhakti, of devotie, en het deelnemen aan dergelijke ceremonies kan worden beschouwd als een uiting van uw liefde en toewijding aan God

Of het deelnemen aan een Havan goede of slechte kwaliteiten in uzelf oplevert, hangt af van uw intentie en de manier waarop u de ceremonie benadert. Als u deelneemt met een zuiver hart en de intentie om spirituele vooruitgang te boeken, kan het een positieve invloed hebben op uw innerlijke kwaliteiten en u dichter bij het goddelijke brengen. Het is belangrijk om te onthouden dat in het hindoeïsme de intentie achter een actie (bhava) een cruciale rol speelt in de spirituele uitkomst. 

Hoe kan ik mijn intentie zuiver houden tijdens spirituele praktijken? 

Het zuiver houden van uw intentie tijdens spirituele praktijken is een belangrijk aspect van spirituele groei. Hier zijn enkele suggesties die u kunnen helpen:

1. Stel een duidelijk doel: Voordat u begint, neem even de tijd om na te denken over wat u wilt bereiken met uw spirituele praktijk. Dit kan iets zijn als innerlijke vrede vinden, dichter bij het goddelijke komen of uw medemens liefhebben.
2. Wees bewust van uw gedachten: Probeer tijdens de praktijk bewust te blijven van uw gedachten en intenties. Als u merkt dat uw gedachten afdwalen naar minder zuivere intenties, breng ze dan zachtjes terug naar uw oorspronkelijke doel.
3. Oefen concentratie het kan u helpen in het moment te blijven en u bewust te maken van uw intenties. Dit kan door meditatie of door simpelweg aandacht te besteden aan uw ademhaling of de handelingen die u uitvoert.
4. Reflecteer regelmatig: Neem de tijd om te reflecteren op uw praktijken en uw intenties. Dit kan aan het einde van de dag of na een spirituele sessie zijn. Reflectie helpt u om inzicht te krijgen in uw vooruitgang en eventuele aanpassingen te maken.
5. Zoek begeleiding: Als u twijfelt over uw intenties of hoe u deze zuiver kunt houden, kan het nuttig zijn om te praten met een spirituele leraar of mentor die ervaring heeft met de praktijken die u uitvoert.
6. Dienstbaarheid: Handelen met het idee van dienstbaarheid aan anderen zonder iets terug te verwachten kan helpen om uw intenties zuiver te houden.

Door deze stappen te volgen, kunt u werken aan het behouden van zuivere intenties tijdens uw spirituele praktijken. Onthoud dat het een voortdurend proces is en dat het normaal is om soms af te dwalen. Het belangrijkste is om terug te keren naar uw zuivere intentie en door te gaan met uw praktijk.

Drie feesten toch één ziel: Over Maha Shivatri, Ramadam en Carnaval

2026 15 februari

Om shanti...lieve lezers

Er zijn van die momenten in het jaar waarop de wereld lijkt te ademen in verschillende ritmes tegelijk. Deze week is zo’n moment.

Nu              15/16 februari 2026 is het Maha Shivaratri, de nacht van Shiva.

Afgelopen  14 februari begon al het Carnaval, het feest van uitbundigheid.
En              18 februari 2026  start de Ramadan, de maand van verstilling en discipline. 

Drie tradities. Drie culturen. 

Drie totaal verschillende manieren om met het leven om te gaan. En toch… als je er esoterisch naar kijkt, raken ze allemaal aan dezelfde innerlijke snaar. Laten we eens kijken naar deze 3 feesten en waar het om gaat...

----------------------------------------------------------------------------------------------

Carnaval – het masker dat de waarheid onthult (Westerse cultuur)
Carnaval lijkt op het eerste gezicht het tegenovergestelde van spiritualiteit: lawaai, kleur, kostuums, drank, muziek.
Maar onder de oppervlakte zit een oeroud principe:
De mens speelt met zijn identiteit om te ontdekken wie hij werkelijk is.
Door een masker op te zetten, valt er soms juist iets van je af.
Je mag even niet-perfect zijn, niet-gecontroleerd, niet-bewust.
Het is een tijdelijke bevrijding van het ego.
Carnaval zegt eigenlijk:
“Laat los. Adem uit. Speel.”

Ramadan – de stilte die je terugbrengt naar jezelf (Oosterse cultuur)
Waar Carnaval uitademt, ademt de Ramadan in.
Het is een maand van:
• discipline
• bewustwording
• terugtrekken
• verfijnen
• luisteren naar de innerlijke stem
Niet eten en niet drinken zijn uiterlijke vormen.
De innerlijke beweging is veel subtieler:
Wat voedt mij werkelijk?
Wat laat ik los?
Wat wil ik zuiver maken in mezelf?
Ramadan zegt:
“Keer naar binnen. Word helder.”

Maha Shivaratri – de nacht van transformatie (Aziatische cultuur)
En dan is er Maha Shivaratri.
Een nacht die niet vraagt om feest of vasten, maar om wakker blijven — letterlijk en figuurlijk. Shiva staat voor: 

• stilte
• bewustzijn
• het deel van ons dat niet verandert
• het vermogen om oude patronen te verbranden
• het licht dat in de duisternis schijnt
Het is een nacht waarin je niet hoeft te doen alsof. Je hoeft niets te vieren. Je hoeft niets te laten. Je hoeft alleen maar aanwezig te zijn. Maha Shivaratri fluistert: “Word wie je bent.”

-------------------------------------------------------------------------------------------------
Drie feesten, één beweging
Als je voorbij de uiterlijke vormen kijkt, zie je dat deze drie tradities eigenlijk één en dezelfde beweging maken:

• Carnaval: loslaten van het ego
• Ramadan: verfijnen van het ego
• Shivaratri: doorzien van het ego

De één doet het dansend.
De ander doet het vastend.
De derde doet het in stilte.
Maar allemaal raken ze aan dezelfde vraag: Wie ben ik wanneer alles wegvalt?

En ik? Hoe kijk ik hiernaar?
Ik ben in Nederland geboren en opgegroeid.
Ik heb mijn wortels in verschillende tradities, maar ik ben niet gebonden aan één vorm.
Ik zie de schoonheid van rituelen, maar ik voel ook de vrijheid om ze te doorzien.
Soms denk ik aan het verhaal van Mozes en het gouden kalf — hoe mensen rond een beeld dansten omdat ze houvast zochten.
En soms zie ik mensen rond een Shivabeeld staan en vraag ik me af: Is dit devotie of is dit angst? Is dit verbinding of is dit ruilhandel?

Maar steeds kom ik terug bij dezelfde conclusie: Het ritueel is nooit het probleem.
Het is de intentie die het heilig maakt — of leeg. Voor mij is een kaarsje, een wierookstokje, een moment van stilte vaak genoeg. Niet omdat het moet, maar omdat het klopt voor mij.
Misschien is dat de uitnodiging van deze week
Niet om te kiezen tussen Carnaval, Ramadan of Shivaratri.
Niet om te bepalen welke traditie “juist” is. Maar om te voelen: Wat vraagt mijn ziel nu?
Loslaten? Verstillen? Ontwaken?
Misschien is spiritualiteit niet het volgen van een pad,
maar het herkennen van de beweging die in jou ontstaat.

En misschien is dat wel het mooiste wat deze drie feesten ons samen leren.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Kamala (srimati Kamala-devi dasi) op richtster van Yogastudio laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit...www.yogastudiolaksmi.nl

2026: Tantra Path and the Sculptor Within. Ode to Soham Baba, Mahamandalashwar of the Juna Akhara

January 8, 2026

FOREWORD — Dear Readers...When a teacher enters your life, your world is turned upside down.

                             

I knew nothing about tantra when Swami Sudip entered my life in 2000. I didn't know the words, the traditions, or the paths. But I did know the movement within me that said: you must enter into this...this is your destiny. Through him, I came to know all the corners of myself—the light, the shadowy, the silent, and the stormy. Not because he imposed anything on me, but because his presence was a mirror that hid nothing. Only later did I understand that different paths exist within the Tantra movement. That some paths work with confrontation, with borderlands, with the unconventional. And that other paths work with silence, breath, and inner refinement. The left-hand tantra turned out not to be the path for me. It was a door I was allowed to see, but I didn't really have to enter or stay. My path lies in gentleness, in the inner flow, in the subtle movement of energy that wants to rise instead of outward—that is, the right-hand tantra.

This that I now write is my tribute to that first meeting with then Swami Sudip who had not yet become Mahamandalashwar of the Juna Akhara in India and with that inauguration in 2002 received the name Soham Baba... This yogi who awakened me, said that I had an Eastern soul, who said... I am going to make you great,,,,your name will be known in great large areas around your house....to the teacher who awakened me, to the path that slowly unfolded, and to the choice to follow my own direction within the great tantric tradition.

 AFTERWORD — On choosing, recognizing, and coming home

Looking back, I see how important it was that I learned both sides of tantra.
Not to practice them, but to feel where my soul belongs. Left-hand tantra showed me what I don't have to be. It showed me my boundaries, my truth, my place. It made me feel that my body and my energy speak a different language—a language of gentleness, refinement, inner stillness.

My path is right-hand tantra: the path of breath, awareness, presence. The path where energy is not challenged, but guided. Not by intensity, but by refinement. Not by confrontation, but by remembrance. And perhaps that is the essence of every spiritual path: not that you must experience everything, but that you learn to recognize what truly belongs to you. This afterword is my gratitude to the Teacher who mirrored me, to the path that shaped me, and to the gentle flow that brings me home again and again. Kamala

-------------------------------------------------------------------------------------------

P.S. The inner world is so vast...something I wish for everyone. I'll give you who are reading this a metaphor you can use as an insight meditation...
For now, may God's blessing and that of the Masters be upon you too...
Kamala (srimati Kamala-devi dasi)

 Metaphor: The sculptor within you

We often tend to think that "working on yourself" means adding something: more knowledge, more skills, more spiritual brilliance. But in the tradition of right-hand tantra, it's exactly the opposite.

Think of yourself as a large, rugged piece of stone. Not imperfect, but full of potential. Everything you've ever experienced, everything you carry, is already contained within that block of stone. The image within that piece of stone is already there—it's just waiting for you to bring it out.

Imagine yourself as both the block of stone and the sculptor standing around it. You don't need to gather anything new. You simply need to remove what no longer belongs to you: old beliefs, tensions, patterns that once offered protection but have now become too heavy.

With each gentle tap of your hammer, something that was always yours emerges. No haste, no violence, no striving for perfection. Just revealing. Just coming home to your own form.

Right-hand tantra invites you to see yourself this way: not as someone to be improved, but as a work of art that can slowly become visible. You are the creator and the material. You set the pace. You sense when something needs to be dropped and when rest is needed.

Don't start working on yourself because you think you should be different. Start because you're curious about who you already are.

-----------------------------------------------------------------------------------

• Brahmrishiashram.nl - Krimpen ad IJssel
• Soham Baba Mission 
• Swami Devpriya - The Hague
• Laksmi Yoga Studio Foundation in Langeweg