Zoeken in deze blog

zaterdag 20 juni 2020

metafoor Mozaïek versus zwarte gemeenschap

Om Shantih, Lieve allemaal,

Ik heb op dit moment wat gemengde gevoelens omtrent de discussie zwarte/witte gemeenschap en vooral over het feit dat er zoveel veranderd in de structuur van onze maatschappij. 


Zat vandaag naar een documentaire te kijken over de zoektocht naar de voetsporen van Petrus. Daarin vertelde een man die geïnterviewd werd iets over mozaïeken. Hieronder een stukje uit dat interview van hem en een stukje invulling door mij.

Veel leesplezier toegewenst.   Kamala
--------------------------------------------------------------------------------------

Mozaïeken zijn prachtig vertelde deze mijnheer. Men kan ze met 2 kleuren maken, bijvoorbeeld zwart en wit en die mozaïeken zijn prachtig om te zien,



maar een mozaïek met meerdere kleuren is zoveel mooier om naar te kijken, vertelde deze man




Het gaat voor je  leven, het geeft inspiratie en je kunt er echt van onder de indruk raken.

Dit is ook het geval met onze gemeenschappen.
--------------------------------------------------------
Een gemeenschap met alleen een witte cultuur wordt saai. Een cultuur met alleen donkere mensen werkt ook niet. Is het dus niet bijzonder dat er op onze planeet aarde 5 verschillende kleuren mensen geboren zijn
  1. wit
  2. zwart
  3. bruin
  4. geel
  5. rood
Dus terugkomend bij het mozaïekverhaal. Onze gemeenschappen worden het mooist met verschillende rassen bij elkaar, ook met de gemengde vormen erbij. We hoeven onze religies niet te vermengen, maar we kunnen zelfs denk ik, misschien wel moeten, elke vorm van geloof tolereren. Als we dat doen, is er een basis om naast elkaar te leven, toch...

Wat het moeilijk maakt, is als we onze ego's niet onder controle hebben, dus is er werk aan de winkel voor ons. Zie deze blog tekst maar als een meditatie tekst en ik zou het fijn vinden als jullie de verkregen ervaringen hiermee met mij willen delen. Stuur in dat geval een mail naar mijn mailadres


---------------------------------------------------------------------------------------



zaterdag 6 juni 2020

2020 mijn 4e levensfase versus Marc de Hond

om shantih, Lieve allemaal

Harmonie
------------
Een maand geleden hadden wij, ons team, een thema-avond over levensfasen. Dit naar aanleiding van de nieuwe start van yogastudio Laksmi, nu onder de hoede van Bhavandeep, Amar Prem en Nimrita.
Eén van de redenen voor mij om afstand te doen van Stichting Yogastudio laksmi, heeft ondermeer te maken met het feit dat ik in mijn 4e levensfase ben aangekomen.



Deze 3 fijne mensen, zitten alle drie in een andere levensfase: met andere uitdagingen en doelen. Daarbij komt ook nog de voor hun opgepakte Stichting, waarin het belangrijkste thema is, harmonie te behouden tussen hun 3en  maar ook harmonie tot stand te brengen met de mensen die op hun pad komen en aan hun aangeboden activiteiten deelnemen, Tot zover de inleiding tot het schrijven van deze blogtekst.

Nu een stukje over "mijn" 4e levensfase.
----------------------------------------------------------
Toen ik 29 jaar oud was, was er een donkere fase in mijn leven een fase waarin ik een visioen kreeg. In dat visioen vertelde een engel mij dit: hou vol, wat er ook gebeurt je wordt gelukkig in het najaar van je leven.
En dat was een diepe impressie die altijd bij me is gebleven. Op mijn 38e dacht ik, is dit mijn najaar van mijn leven, maar dat dacht ik ook toen ik tegen de 50 en 60 jaar aanliep.  En nu op mijn 71e is het heel duidelijk, ik zit in mijn najaar van het leven.
Je word gelukkig in het najaar van je leven en dit klopt ook wel.....Ik heb een prachtig huis, ben redelijk gezond, heb geen financiële zorgen, ben in harmonie met de mensen die bij me horen....maar de vraag blijft wel, wat nu???   Op de bank zitten en wachten??? 




Wat lees ik nu in het boek inwijding, geschreven door Elisabeth Haich ???? 
-------------------------------------------------------------------------------
"Zolang ik op het geluk wachtte, had ik een vast punt in de toekomst om op af te gaan. Ik had iets waarop ik wachtte. Maar toen het verwachtte zich verwerkelijkte, werd de toekomst plotseling leeg.
Ik viel in een vacuüm, want ik wist niet wat verder te verwachten; wat zou me in mijn leven nog verder kunnen wachten? Ik had alles bereikt. Wat verder nog zou kunnen komen, kon hooguit tijdpassering zijn. De overige tijd? Tot wanneer? Het antwoord was: tot de dood!.
Wat is deze tekst toepasselijk  op hoe ik mij nu voel...

Voorbereiding tot de slot finale???
------------------------------------------
moet er een beetje bij grinneken....want één ding is zeker, iedereen die dit leest heeft hetzelfde einddoel als ik. De één wat vroeger of later dan de ander.

Gisteravond zat ik naar een tv documentaire Littekens te kijken gemaakt door Wilfred Genee met Marc de Hond een man die ik als prachtig ervaar. Deze Marc is 2 dagen geleden gestorven in de leeftijd van 42 jaar.  Ik herken mezelf in zijn manier van tegen de wereld aankijken. Hieronder zal ik een video plaatsen en de link naar het interview tussen Wilfred Genee en Marc de Hond in de blogtekst zetten. Zeker de moeite waard op naar te kijken en te luisteren. 





interview tussen wilfred genee en mark de hond


Wens jullie allemaal veel goeds toe, vr.gr. Kamala

--------------------------------------------------------------------------------