Lieve allemaal
Toen ik een klein meisje was (4 jaar oud) en nog in Rotterdam woonde in een straat waar heel de familie van mijn vader en ook al zijn neven en vrienden woonde was ik gelukkig.
Waarschijnlijk was dat mijn leukste tijd van mijn jeugd.
Er waren kinderen om mee te spelen en er was een familie waar ik graag kwam, waarom??? ik was er zo welkom en.....ze hadden een poppenhuis met echte lampjes erin.
Mijn moeder wilde niet meer dat ik daar kwam, waarom???.....ik zou me teveel hechten en misschien wilde ik dan niet meer thuiskomen, hoorde ik haar zeggen.........
De pijn van het daar niet meer mogen spelen en ook niet meer van dat poppenhuis te mogen genieten heeft een indruk achtergelaten en nog steeds voel ik me aangetrokken tot poppenhuizen.
Nu wordt ik weer geconfronteerd met mensen die niet willen dat er met bepaalde mensen omgegaan mag worden, pijnlijk voor iedereen die er mee te maken heeft.....maar met meer kennis, veel liefde en het begrijpen wat er gebeurt met mensen, kan er geleerd worden hoe er mee om te gaan.
......loslaten is pijnlijk voor iedereen, dus ook voor die personen...... maar als het tot een betere wereld leidt, moet de prijs betaald worden, toch.................en jezelf of anderen in een zelfgemaakte gevangenis zetten heeft geen zin. Yogabeoefening heeft o.a. ten doel jezelf uit je zelf gecreëerde gevangenis en/of poppenhuis te halen. Dus Yoga kan een mooie techniek zijn.
Kamala
.jpg)
Hier een verhaal van het hart en poppenhuizen:
Er was eens een fee die zich wilde vermaken en die afdaalde naar de aarde.
Daar hadden kinderen een poppenhuis gebouwd.
Ze wilde binnengaan, maar dat viel haar niet mee.
Het poppenhuis was immers bestemd voor poppen.
"Dan probeer ik het op een andere manier" zei ze.
"Ik stuur één vinger langs de ene kant en een andere langs de andere kant en dat doe ik ook met de rest van mijn lichaam".
Ze verdeelde zich in stukken en liet elk stuk een ander deel van het poppenhuis binnengaan.
Als één van haar delen een ander deel tegenkwam, kregen ze wrijving.
Dat was heel vervelend.
Er ontstond strijd tussen de verschillende delen.
"Waarom kom je hier????. Hier zit ik
"Wat kom je hier doen???"
Soms kreeg een deel van de fee belangstelling voor een bepaald deel van het poppenhuis.
Als de belangstelling voorbij was, wilde dat deel het poppenhuis verlaten.
Maar de andere delen wilden het niet laten gaan.
Zij hielden het vast: "Je blijft hier. Je mag er niet uit".
Enkele delen van haar wezen wilden een ander deel eruit duwen, maar konden het er met geen moeilijkheid uit krijgen.
Het was één grote chaos.
De verschillende delen wisten niet dat ze allemaal bij dezelfde fee hoorden en toch voelden ze zich onbewust tot elkaar aangetrokken.
Ze maakten immers deel uit van hetzelfde lichaam.
Op het laatst bemoeide het hart van de fee er zich ook mee.
Het suste alle andere delen met de woorden: "Jullie zijn van mij gekomen.
Ik wil jullie troosten.
Ik wil jullie van dienst zijn.
Als jullie moeilijkheden hebben, wil ik die graag wegnemen.
Als jullie hulp nodig hebben wil ik die jullie graag aanbieden.
Als jullie ergens gebrek aan hebben, wil ik het jullie graag geven.
Ik weet hoe moeilijk jullie het hebben in het poppenhuis.
Maar sommige delen zeiden: Het enige wat moeilijkheden oplevert, is de wens te blijven.
De andere delen hebben het er moeilijk, wij niet.
Het hart zei; "Ik blijf bij jullie. Ik zal meevoelen met degenen die het moeilijk hebben en degene die zich vermaken bijstaan,
Het hart was het enige deel van de fee dat zich bewust van was dat de lichaamsdelen overal verspreid waren.
De delen waren er zich amper van bewust, hoewel ze zich, daar ze tot hetzelfde lichaam behoorden, bewust of onbewust, allemaal tot het hart voelden aangetrokken.
Dat was de kracht van het hart.
Net als de kracht van de zon, die de bloem die haar weerkaatst, verandert in een zonnebloem.
En zo werd elk deel van het wezen van de fee dat ervoor openstond door de kracht van het hart veranderd in een hart.
En omdat het hart het licht en het leven zelf was, kon het poppenhuis het niet langer vasthouden.
Het hart deelde in de vreugde van het poppenhuis, maar kon er ook uit.
Het hart was opgetogen, toen het tot de ontdekking kwam dat alle onderdelen tot het zelfde lichaam behoorden en het deed in alle organen zijn werk.
En zo maakte het op den duur elk orgaan tot een hart en deed zo zijn hartenwens in vervulling gaan.
---------------------------------------------------------------------------------
email:yogastudiolaksmi@hotmail.com
