Ja — zolang je nog niet volledig in je hart rust, is een pad nodig. Eén pad. Een richting. Een soort spirituele snelweg zonder afslag. Je loopt, je neemt de hindernissen zoals ze komen, je pakt de handen die je onderweg worden aangereikt, je kijkt naar de richtingaanwijzers. En als je een bekwame, betrouwbare en liefdevolle gids tegenkomt, pak dan die hand en laat je meenemen in vol vertrouwen.
(En nee, Google Maps helpt hier niet.)
In mijn leven ging dat anders. Mijn taak was — en is — om naar verschillende mensen toe te gaan en ze op te halen. Mensen die liepen op een christelijk pad, een esoterisch pad, een hindoestaans pad of een moslim pad. Mijn weg was nooit één weg. Mijn weg was een brug. Een soort spirituele OV-lijn, maar dan zonder vertragingen.
Pieter de Hooghweg – Rotterdam
Pieter de Hooghweg in Rotterdam
Afgelopen weekend was er een Sufi muziekfestival in Rotterdam, tot mijn grote verbazing in een straat die diep in mijn familiegeschiedenis ligt: de Pieter de Hooghweg. Precies daar betrok mijn vader veertig jaar geleden een appartement. De organisatie, Groups, zit nu zelfs op dezelfde weg — slechts een paar honderd meter verderop. Zodra ik dat zag, kwamen gelijk de herinneringen omhoog. Zacht. Helder. Ongevraagd. Alsof de straat zei: “Ha, kijk eens wie er terug is.”
Mystic Festival 2014 – Een dag vol mystiek
Het festival bood een dag lang eeuwenoude muziek, rituelen en passionele poëzie uit de rijke traditie van de soefi’s. Qawwali uit Pakistan, Ney-klanken uit Turkije, Derwisj-dans, Perzische muziek, verhalenvertellers, thee-rituelen en soefi food.
Mystic Festival 2014
Het Mystic Festival bied je de mogelijkheid om je een hele dag te laten betoveren door eeuwenoude muziek, rituelen en passionele poëzie uit de rijke traditie van de Soefi’s; mystici uit de wereld van de Islam. Met extatische Qawwali muziek uit Pakistan, meeslepende Ney klanken uit Turkije, Derwisj dans en eigentijdse vertolkingen van passionele Perzische muziek uit oud Iran. Er zijn verhalenvertellers en Derwisj dansers, poëzie performances, thee rituelen en soefi food.
Met o.a.
Sufi Tea-Ritual & Sufi food
Shahzad Ali Khan Qawwali ensemble
Soefi poëzie performance en muzikale begeleiding
Danza Derviche: Derwisj Dans Maryam Linders & Karen Reddering, Perzische zang en muzikale begeleiding Ali Safavian
Oshagh Ensemble: Persian Urban Soefi Sound, Siamak Moghaddam; Michel Stooker en Farid Sheek
Slotprogramma: Soefi trance ritueel begeleid door Nematollahi Safialishahi Soefi-Orde Rotterdam
De ontmoeting met Annerieke Goudappel
In de pauze ontmoette ik Annerieke Goudappel, verslaggeefster en schrijfster van De Vagebond – in de ban van de Mystieke Islam. Ik koop zelden boeken, maar deze keer wel. Ze schreef een tekst voor me:Voor Kamala,
In de Sahara, waar niets is wat het lijkt. Het lijkt Nederland wel.
Veel plezier op reis in de Sahara.
Rotterdam, 29 november 2014 — Annerieke
Wat zo bijzonder is: ik ben zelf in de woestijn geweest. Dagenlang op een kameel in Egypte, waar ik in aanraking kwam met berbers, sjeiks en mystieke mensen. Ook in de woestijn van Marokko heb ik veel mooie ervaringen opgedaan. Mijn dag bij “Uncle Ali” en zijn ezel Mercedes blijft onbetaalbaar. Ik las haar boek met veel plezier. Zo herkenbaar — het had mijn verhaal kunnen zijn. Maar zij heeft iets wat ik niet heb: een prachtige manier van schrijven. Haar anekdotes en inzichten brachten mij terug naar wat achter mij ligt: een leven vol mystiek, innerlijke ervaringen en de vraag die in mij opkwam:
Heb ik een spiritueel pad uitgekozen? was de vraag na het lezen van haar boek Als mensen mij vragen hoe ik dingen gedaan heb, zeg ik vaak: “Ik rommel wat aan.”
En dat is waar. Mijn spirituele pad is minder een strak geplaveide route en meer een soort mystieke zwerftocht met af en toe een omweg, een pauze, een kameel, een ezel en een kop thee.
Wat de soefi’s zeggen over een pad
Terugkijkend heb ik natuurlijk toch een pad gelopen.
Het advies dat de soefi’s gaven over het pad dat bij mij hoorde, heb ik geleefd, doorleefd, ondergaan en beoefend — soms tegen wil en dank. Maar het is een gerealiseerde les geworden. Achteraf gezien ben ik wel degelijk geïnitieerd in een soefitraditie, alleen niet in de orde die die dag aanwezig was.
Samen met de kunstenaar Mahmoud Vasefi uit Teheran hebben wij een prachtige avond beleefd.. De muziek en de gedichten van die dag waren genoeg om ons hart te vullen. De volgende dag op kantoor bij Vluchtelingenwerk, waar ik medewerkster was en Mahmoud mijn client hadden wij veel te vertellen.
De innerlijke leraar
Je innerlijke leraar — de paramatma (God in je hart) In Christelijke termen is het de heilige geest in je hart —degene die altijd bij je is. Je krijgt aanwijzingen van binnenuit wanneer je leeft vanuit je hart.
Ongeacht je religie, je kleur, je afkomst: de paramatma weet je te vinden.
Als je luistert naar wat er bedoeld wordt en je laat leiden door de inzichten die je krijgt, worden obstakels die je zelf niet kunt weghalen, voor je weggehaald.
Je denkt dat jij het allemaal doet —maar ondertussen wordt er van binnenuit zachtjes meegestuurd. Als nawoord zal ik nog wat reflectievragen voor jou als lezer toevoegen, misschien goed om ze eens voor jezelf te beantwoorden....Met warme groet Kamala
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Nawoord – Vragen voor jouw eigen pad
Wanneer het leven gekarnd wordt door een rad, dan komt daaruit boter tevoorschijn: daardoor wordt wijsheid gewonnen.
.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*)
.jpg)
