Groepsgebeuren zowel op maatschappelijk en/of esoterisch niveau

2002

Om shanti: Lieve allemaal

Het lijkt mij een goed idee om jullie iets te vertellen over mijn ervaringen met groepen. 

Maar eerst wil ik jullie een video laten zien, waarin ik afstand deed van de yogaruimte die er was, maar waar ik ook afstand nam van de groepen die ik toen onder mijn hoede had. 
Dit moest gebeuren zoals ik het nu zie, zodat ik verder kon lopen vanuit een maatschappelijke groep naar een esoterische groep.

Groepen op maatschappelijk niveau:

Van een dorp of gemeenschap deel uitmaken is altijd lastig als men zich verder wil ontwikkelen.
Het is moeilijk omdat iedereen uit die groep elkaar in de gaten houdt of kan houden. 
Sociale controle is vaak behoorlijk groot. De meeste personen durven niet hun eigen kant op te gaan, omdat het gevaar bestaat hun plaats in de gemeenschap te verliezen. Heel vaak is men ook van elkaar afhankelijk. Men koopt bij elkaar, men deelt dezelfde contacten, dat is ook als men hetzelfde geloof heeft met daarbij dezelfde rituelen en ook dezelfde gebouwen gebruikt.
Alleen deel uitmaken van een maatschappelijke groep is ook goed, natuurlijk, maar dan kies je ervoor om van de wereld te zijn.

Groepen op esoterisch niveau

                    

Vaak kan men pas terecht in zo'n groep als men de 40 jarige leeftijd heeft bereikt. Als je jonger bent ben je nog teveel bezig met het gezins- en/of familieleven en ook met het verdienen van geld om dit in stand te houden. Een esoterische groep bestaat meestal uit 5 á 10 leerlingen die toegewezen worden aan degene die de groep voorzit en/of aanstuurt. Dit toewijzen wordt gedaan door een hogere leiding. In mijn geval door de innerlijke leraar!! 
Deze 5 á 10 personen zullen dan later ook weer les mogen/gaan geven. De leraar in deze groep zal nooit iets eisen van iemand, maar zal zijn of haar instructies in een verzoek overdragen.

Meester/leerling

Het is aan de leerling (groepslid) de taak om te communiceren over de lessen. Dit kan individueel zijn maar ook in groepsverband. Een Meester zal je altijd testen......... En het is aan de leerling en/of groepslid om de test te herkennen, zodat wanneer de test komt hij of zij precies een exact antwoord kan geven. De studie van esoterie is een langzaam proces. De leerling zal precies dat ontvangen wat zich een trede boven hem of haar bevindt. Een periode van 12 jaar oefenen, discipline ontwikkelen en dan nog niets ervaren kan heel gewoon zijn in dit proces. Er kunnen snellere leerlingen zijn, maar 7 jaar of iets langer is normaal. Deel uitmaken van een esoterische groep maakt dat je in de wereld komt te staan. Je bent dan nog steeds onderdeel van de maatschappij, maar met een andere kleuring.  

Hoe ontstaat een esoterische groep?

Het is inderdaad belangrijk om in een groep te studeren. Maar een esoterische groep vormt zich vanzelf. Het is iets wat je geschonken wordt. De zielen die je ontmoet op je levenspad komen daar nooit vanzelf. Wij staan allemaal onder leiding van een hogere energie. Vaak zijn onze vijanden en/of obstakels in ons leven onze grootste meesters. Zij spiegelen onze eigen zwakte en door ze lief te hebben kunnen wij een trapje hoger komen op de ladder naar de Schepper. 
Het is heel moeilijk om over esoterie te praten. Hoop dat ik jullie toch een klein beetje inzicht heb kunnen geven. 
Kamala

------------------------------------------------------------------------------------------------

Nawoord 
Vragen voor jouw innerlijke weg. Misschien raakt dit iets in jou. Misschien herken je een fluistering die al langer aanwezig is. Daarom wil ik je uitnodigen om even stil te staan bij deze vragen:

1. In welke groep bevind jij je nu — maatschappelijk, esoterisch, of ergens tussenin?

2. Waar houd jou nog klein om bij een groep te blijven horen?

3. Welke mensen in jouw leven functioneren als spiegels of leraren, zelfs als dat ongemakkelijk voelt?

4. Welke innerlijke leiding voel jij, maar durf je nog niet volledig te volgen?

5. Wat betekent het voor jou om “in de wereld te staan, maar niet van de wereld te zijn”?

Neem deze vragen mee in stilte, in meditatie, of in je dagboek. Ze hoeven niet beantwoord te worden — ze mogen landen. Warme groet....Kamala ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

www.yogastudiolaksmi.nl
Email: Kamala

MIJMERINGEN

31 oktober 2021

Er komt een moment waarop een mens voelt: nu moet het op papier. Niet omdat het moet, maar omdat het leven zelf vraagt om vorm. Vandaag is zo’n dag.

Ik zit hier, in mijn appartement aan het Saint Louisplein in Oudenbosch, met uitzicht op de kapel die elke ochtend in het licht staat alsof zij mij groet. En terwijl ik hier schrijf, voel ik de lange lijn van mijn leven achter mij: van een alkoofje in de Eendrachtstraat in Rotterdam tot de eilanden Texel en Voorne-Putten waar mijn wortels blijken te liggen. Mijn verhaal is breed, gelaagd, soms pijnlijk, soms wonderlijk — en altijd echt.

Maar hoe begin je aan een boek over innerlijk en esoterisch leven? Waar leg je de eerste steen?

Ik heb zoveel lijntjes, zoveel materiaal, zoveel ervaringen die als draden door mijn leven lopen. En telkens vraag ik mij af: Voor wie schrijf ik dit? Voor mijn nageslacht? Voor mijn leerlingen? Voor de ziel die dit leest? Of schrijf ik het om ruimte te maken in mezelf, om verwerkte zaken een plek te geven?

Misschien is het antwoord eenvoudiger dan ik dacht: Ik schrijf omdat het tijd is.

De vele verhalen die in mij leven

Er zijn zoveel hoofdstukken die geschreven willen worden:

• mijn jeugd in Rotterdam

• de complexe, stille dans tussen mijn moeder en mij

• het bijzondere verhaal van mijn vader, onze Oosterse voorouders, en de ontdekking dat onze wortels op Texel liggen

• mijn healinggaven, die zich al vroeg lieten zien

• de voorspellingen van de donkere man — Soham Baba — en het diepe weten dat ik bij hem had kunnen blijven, maar dat liefde soms betekent dat je iemand laat gaan

• de Hervormde gemeenschap waarover niet gesproken mocht worden

• de Oosterse handelsmensen in Oudeschild, onze voorvader en moeder

• de vele rollen die ik heb gedragen in de maatschappij

En dan zie ik mijn tante Nel voor het raam zitten, rechts naast de regenpijp waar ik geboren ben — een beeld dat als een anker in mijn geheugen staat.

Misschien moet ik daar beginnen.

Bij de geboorte. Bij het eerste licht dat mijn ogen zag.

Mijn leven in rolpatronen

Want uiteindelijk bestaat een leven uit vele rollen die elkaar opvolgen, overlappen, botsen, helen:

• het kind

• de dochter

• de schoondochter

• de echtgenoot

• de werkneemster

• de therapeut

• de yogavrouw

• de moeder

• de grootmoeder

• het familielid

• de buurvrouw

• de vrijwilligster

• hervormd, Oosters, katholiek — een mozaïek van tradities

Dit boek wordt geen opsmuk, geen versiering, geen mooi verhaal. Het wordt gewoon mijn verhaal.

Mijn kinderen en kleinkinderen zullen ooit hun eigen verhaal schrijven, hun eigen lijnen trekken, hun eigen pijn en schoonheid ontdekken. Jammer dat ik er dan niet meer zal zijn om het te lezen — want ik zou zo graag willen weten hoeveel van mij in hen voortleeft.

Maar vandaag begin ik. Hier. Met jullie. Aan jullie allen die dit lezen...Heb een fijn leven en een groet van mij...Om Shanti, Kamala

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

.