Zoeken in deze blog

zaterdag 27 december 2014

Kerst : Kerstboodschap 2014 in praktijk brengen.


om shantih
Lieve allemaal

Ik heb gewacht met deze blogtekst te schrijven tot na de kerstdagen, had niet zoveel zin om jullie voorbereidingen negatief te beinvloeden met iets waar jullie misschien nog niet aan toe zijn. Maar met het nieuwe jaar en nieuwe plannen maken, lijkt het me een goed idee om onderstaande teksten toch eens serieus tot je te nemen. 

Het wordt geen leuke blogtekst......omdat ik en velen met mij iets van jullie gaan vragen.     
aan het kerstdiner met het nieuwe  poesje/


De vraag is:
Waarom is de beleving van je tong belangrijker dan de pijn en het verdriet wat je een levend wezen aandoet. En hoezo zalig kerstfeest en vrede op aarde!!!!!

Yoga beoefening vraagt moed en doorzettingsvermogen om aan jezelf te werken. Eén van de lessen die we in de praktijk moeten gaan brengen is om de eigenschap "medelievendheid"  in onszelf te ontwikkelen en ons lichaam te onthouden van allerlei hormonen die niet in ons lichaam thuis horen. Want geloof me, de dieren die jullie eten worden volgespoten hiermee.  

Er is een swami die woont in Vrndavan in India, die een stuk op zijn blog heeft geschreven. Een gedeelte hieruit wil ik graag met jullie delen. Hier is het

Kamala
-------------------------------------------------------

(A person asked Ramona (the wife of the yogi)
Are you fully vegetarian?’. She said yes, of course, and I added that you cannot be 50% vegetarian. Either you are vegetarian or you are not. Another person at the dinner table agreed and said ‘I am also not 50% pregnant’.
How often do I hear ‘I am not 100% vegetarian’? Yesterday I said that vegetarianism is not about health but about sensitivity. I know I am repeating myself but I want to repeat it. Animals also have feelings. You see it, you give them love, they give you love, they just have another body but the soul is same. If you kill and eat them you could also eat human. What does it mean if somebody says ‘I am not 100% vegetarian’, ‘I eat meat only when I go out’, ‘I don’t eat too much meat’ or ‘I only eat fish’? In these statements between the words you can feel the sound of guilt.
I can guarantee that all sensitive people who eat meat have this guilt in some corner of their heart. They have this, they feel it is wrong but they cannot make their decision. They are not ready to make this change. They just follow their old patterns and system. Yes, you are only eating, not killing but then someone killed for you.
I have many friends around the globe who eat meat. And I love them and hope they will not be angry about this statement of me. I pray to god that someday they can develop their consciousness more and feel their compassion and love for every soul. Mother Earth gives us food with all necessary vitamins, proteins and simply everything for living a healthy life without killing.
tot zover de swami)

-------------------------------------------------------------------


Ook Amar Prem één van de leden van yogastudio laksmi
heeft een dag voor kerstmis een stuk gedeeld op facebook over het leed welke dieren aangedaan worden. 
Nu is Amar Prem iemand die uit ervaring weet hoe lastig het is om van het vleeseten naar vegetarisch eten over te stappen. 

Lastig op verschillende fronten,
 a: ze vond het lekker. 
 b: het was een gewoonte en 
 c: haar lichaam was opgebouwd met de invloeden van vlees: 
 d. hoe moest het met haar sociale leven....en er waren nog wel wat        blokkades te overwinnen........wat moet je dan eten, hoe moet je      dat dan klaarmaken...etc. etc. 

Maar al deze zaken zijn overwonnen in de laatste jaren en terugkijkend op haar leven kan ze zich nu niet meer voorstellen dat er een stuk dier op haar bord komt te liggen.

Deze hazen hingen bij een poulier in voorburg. Het artikel is terug te vinden in het parool
Kerst is van huis uit een christelijk feest en juist christenen zouden krachtig moeten protesteren tegen al het onrecht dat dieren wordt aangedaan. 
Dieren zijn schepsels van God en verdienen daarom respect en mededogen. 
Wat in de bio-industrie gebeurt, is letterlijk godgeklaagd, hemeltergend. 
Een belediging voor de Schepper. 
Als vrede ook geen vrede voor dieren betekent, stelt ze maar weinig voor.
Van het een komt ook zomaar het ander. Zolang er slachthuizen zijn, zullen er ook slagvelden zijn (Tolstoj). 
Wie wreed, moorddadig is ten aanzien van dieren, heeft al helemaal de houding, de mentaliteit dat ook te zijn jegens soortgenoten.
Elke vorm van wreedheid, of het nu ten opzichte van mensen of dieren gaat, is verwerpelijk. 

Daarom aan iedereen onze oproep: 
Doe een eerste stap naar de vrede door dieren geen onderdeel te laten zijn van het kerstdiner. 
Ook zonder gebruik te maken van dieren kun je vandaag de dag heerlijk en volop feestelijk eten. 
Alternatieven genoeg. 
Op deze manier kan Kerst echt een feest van vrede zijn. 
Door ons te bezinnen op ons consumptiegedrag doe je een betekenisvolle stap naar wereldwijde vrede.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wat je dan moet eten???? hier een link met recepten


Als afsluiting wil ik nog graag een video met jullie delen. Deze video bevat een gesprek gehouden tussen 

srila prabhupad de oprichter van Isckon 
en 
een cardinaal uit Frankrijk.

De conversatie gaat over een ander aspect van ons leven.....onze ziel.....in tegenstelling tot de bovenstaande stukken, welke gaan over je eigen verantwoordelijkheid tov je lichaam, je mind en je verstand gaat dit stuk meer over wie is de eigenaar van al de levende wezens. 
Hier gaat het over het feit wie de allerhoogste in het heelal is en waar onze plaats als dienaar is.




----------------------------------------------------------------------------------
email: yogastudiolaksmi@hotmail.com


zondag 21 december 2014

Yoga : zomaar een verhaal over je hart en de kerstkribbe

Om shantih

Lieve allemaal



Wat heeft het christendom met yoga te maken

.......eigenlijk niets.....

yoga is geen religieus pad.....
yoga zorgt wel dat je lichaam en denken in topconditie kunnen komen......
en op spiritueel niveau is het einddoel de eenwording met je innerlijke leraar.

Als je lichaam en je denken schoongemaakt zijn kom je op het bhakti pad..........bhakti is overgave aan de allerhoogste persoonlijkheid God.... en je overgeven aan die leiding..........volgens de sufi's: de geest van leiding. 

En ik, ik zou niets anders willen, omdat ik ervaar, heb mogen ervaren, en zal blijven ervaren dat die innerlijke leiding mij het pad waarop ik loop laat zien en dat ik zoveel energie uit een bron ontvang dat mijn hele leven niet lang genoeg is om daar dankbaar voor te zijn.

De overeenkomst tussen het yogapad en de religieuze paden is in mijn visie overgave aan het hogere welke leeft in je hart.
Nu in deze advents en kersttijd, welke een tijd van bezinning en inkeer behoort te zijn in het christendom, het terugblikken en het boete doen om het oude zeer uit te werken een zeer goede tijd en een zegen om het opnieuw te proberen. 

Mijn taak is om mensen te begeleiden, hun inzichten te geven, met hun de liefde van 2 harten die samen verenigd zijn te beleven. 
Dus in deze tijd blijf ik zoveel mogelijk op mezelf, dit om de mensen die mijn taak niet hebben en op moeten gaan in allerlei andere activiteiten die rust en stilte te geven waar ze in deze decembermaand behoefte aan hebben en niet de stilte of ruimte nemen om hieraan te werken.

Je hart klaarmaken om het licht in jezelf te zien, te voelen, in deze decembertijd is een zegen....maar wat doen we dan met die zegen.......
Het kerstverhaal kan een goed hulpmiddel zijn om je open te maken voor die hogere energie.

Meditatiegedachte


Je hart is de kerstkribbe waarin Jezus neergelegd wordt. 
Dit kerstlicht in de vorm van Jezus moet aanbeden worden, offers kunnen en mogen we brengen aan het licht in je hart. 
Boete doen in de vorm van vervuilde energie  in je hart uitwerken.  
De kribbe in een lege herberg is een nieuw begin......wat een genade krijgen we hier, we mogen opnieuw beginnen. 
Want wat vertelt het kerstverhaal ons: 
Jozef en Maria konden nergens heen, waarom niet!!!  omdat er nergens plaats was om te rusten, alles in de stad was overvol en dit is de metafoor welke je kan gebruiken......

Hoe vol heb je de inhoud van je hart, je hoofd, je lichaam gemaakt!!!
Teveel eten, teveel mensen, teveel gedachten, teveel onnodige handelingen, teveel vluchten van situaties vandaan, gewoon omdat men geen ruimte durft te maken. 
Vandaar alleen maar een  lege herberg met niets anders dan een kribbe. Dit  als een nieuw begin, nieuwe kansen voor ons om het in de toekomst beter te doen....




Wat is de kern van het verhaal.......Deze kribbe symboliseert je hart  en het laten groeien van het ontvangen licht in jou is de opdracht. 
We gaan een nieuw jaar tegemoet.........Je zult op je wandeling komend jaar telkens nieuwe ervaringen opdoen. 
Geeft niet hoor zegt Jezus, ik ben bij jou, leef bij je in je hart,  je bent niet alleen.  
Maar je wordt getest en er zullen situaties verschijnen waar je wat mee moet, en er zullen mensen op je pad komen die jou willen verhinderen door te lopen..... 





Wat zegt Jezus in je hart, ....  
geef niet,
niet bang zijn,
loop maar met mij mee, 
laat alles achter je en volg mij, 
want ik ben het licht welke op donkere plekken zal schijnen
....je over obstakels heen zal helpen, 
pak mijn hand zegt hij en wordt dan ook een licht voor anderen. 
Wordt mijn dienaar in het verspreiden van licht en warmte. 
Je bent niet alleen ik sta naast je, ik woon in jou, ik weet wat je doet en hoe je handelt.

Wat een mooie toezegging krijgen we vanuit die hogere energie,  telkens weer, jaar op jaar, en wij sluiten te vaak het licht welke we ontvangen af. 
Zetten muren en blokkades op tussen het licht welke we ontvangen via ons hart. Laat deze kersttijd een echt lichtfeest worden, zodat iedereen die met ons in aanraking komt, het licht van het kerstkindje kan voelen.




Fijn kerstfeest toegewenst.
Kamala

-----------------------------------------------------------------------------
later op deze dag kwam er een video naar me toe, deze sluit zo goed aan
op bovengenoemd verhaal dat ik hem er toch maar bij zet. Hier dus de video

--------------------------------------------------------------------------------------
email: yogastudiolaksmi@hotmail.com

woensdag 3 december 2014

Innerlijk leven: Een pad lopen is dat nodig???

om shantih
Lieve allemaal.  

Een pad lopen is dat nodig!!

Ja, als je nog niet binnenin je hart zit is een pad lopen nodig. Neem 1 pad en ga er niet van af. Loop het pad, neem de hindernissen, pak de handen beet die je aangereikt worden op jouw pad, kijk naar de richtingaanwijzers en als je het geluk hebt om een bekwame, betrouwbare en liefdevolle gids te vinden, pak dan die handen beet en laat je meenemen in vol vertrouwen.

Hoe is dat in mijn leven gegaan.....Mijn taak was en is om naar verschillende mensen te gaan om ze op te halen. Personen die liepen  op een christelijk, esoterisch, hindoestaans en/of moslimpad.

Er was dit weekend een Sufi muziekfestival in Rotterdam, tot mijn grote verbazing in een straat waar mijn vader 40 jaar geleden een appartement betrok. De organisatie heet Groups en zit op de Pieter de Hooghweg 125 in Rotterdam.




         


In het gebouw van het voormalig loodswezen werd het festival gehouden.

Er waren verschillende groepen uit verschillende delen van de wereld die kwamen spelen. Er werden onder andere derwish dansen uitgevoerd en gedichten van Rumi voorgedragen onder begeleiding van prachtige muziek






Er werd door een verhalenverteller een Perzie's verhaal verteld wat ook ondersteund werd door prachtige muziek.



Om een beter beeld te krijgen van de deelnemers hier een gedeelte van het programma
----------------------------------------------------------------------
Saturday 29 November 15:00 uur

Mystic Festival 2014


Het Mystic Festival  bied je de mogelijkheid om je een hele dag te laten betoveren door eeuwenoude muziek, rituelen en passionele poëzie uit de rijke traditie van de Soefi’s; mystici uit de wereld van de Islam. Met extatische Qawwali muziek  uit Pakistan, meeslepende Ney klanken uit Turkije, Derwisj dans en eigentijdse vertolkingen van passionele Perzische muziek uit oud Iran.  Er zijn verhalenvertellers en Derwisj dansers, poëzie performances, thee rituelen en soefi food. En aan het eind van het festival kan je meedoen aan een authentiek Soefi-trance ritueel.

Met o.a.
Sufi Tea-Ritual & Sufi food
Shahzad Ali Khan Qawwali ensemble

Soefi poëzie performance  en  muzikale begeleiding
Danza Derviche:  Derwisj Dans Maryam Linders & Karen Reddering, Perzische zang en muzikale begeleiding Ali Safavian
Oshagh Ensemble: Persian Urban Soefi Sound,  Siamak Moghaddam; Michel Stooker en Farid Sheek
Slotprogramma:  Soefi trance ritueel begeleid door Nematollahi Safialishahi Soefi-Orde Rotterdam

-----------------------------------------------------------------------


In de pauze vond een ontmoeting plaats tussen mij en  Annerieke Goudappel een verslaggeefster die haar boek introduceerde. 

Getiteld "De Vagebond" in de ban van de Mystieke Islam. 







  Nu ben ik niet iemand die veel boeken aanschaft, maar deze keer wel. Annerieke schreef een tekst in het boek voor me

Voor Kamala,
In de Sahara, waar niets is wat het lijkt. Het lijkt Nederland wel. Veel plezier op reis in de Sahara.
Rotterdam, 29 november 2014,  Annerieke 

Wat zo leuk is, dat ik ook in de woestijn geweest ben, dagen dagen lang op een kameel in de woestijn van Egypte, waar ook ik in aanraking kwam met berbers, sjeiks, en mystieke mensen. 
Ook in de woestijn van Marokko heb ik heel wat mooie ervaringen opgedaan. Mijn verblijf voor een dag bij "Uncle Ali" en zijn ezel Mercedes blijft onbetaalbaar.

Heb met veel plezier haar boek gelezen, zo herkenbaar, het kon zelfs mijn verhaal zijn, maar wat zij heeft en ik niet is een prachtige manier van schrijven. Het boek met veel anekdotes en inzichten brachten mij terug naar wat achter mij ligt. 
Een leven bol van mystiek, innerlijke ervaringen en de vraag die bij mij omhoog kwam, was deze;  

HEB IK EEN SPIRITUEEL PAD UITGEKOZEN??......

Als mensen wel eens wat aan mij vragen, wat en hoe ik zaken gedaan heb, antwoord ik meestal, weet je... ik rommel aan.  Heel vaak heb ik niet de behoefte om mijn ervaringen te delen. 
Want ik geloof, dat je je eigen ervaringen moet hebben. 
Het moet jouw eigen verhaal zijn. 
Dat ik als mediator en/of spiegel bruikbaar ben is goed, maar dat vereist wel een behoorlijke discipline van me, want een spiegel moet schoon zijn, anders krijgen mensen die erin kijken een vertroebeld beeld.


Wat zeggen de soefi's over de essentie van een pad welke voor jou geschikt is. Terugkijkend op wat achter mij ligt heb ik toch  een pad gelopen . Het onderstaande advies heb ik geleefd, doorleefd, ondergaan, beoefend tegen wil en dank, maar het is zo'n gerealiseerde les geworden.

Dit is dus wat er gezegd en aangeraden wordt...........


Dus achteraf gezien heb ik wel degelijk een pad gelopen en ben ik wel degelijk geïnitieerd in een soefitraditie, alleen niet bij de soefiorde welke deze dag aanwezig was. Afgelopen zaterdag deden leden van de soefi orde uit Rotterdam onder leiding van een sjeik een dihkr oefening  ( een oefening waarin ze door Allah aan te roepen zich in een tranceachtig stadium brengen) ging en gaat  mij veel te ver. Ben te hollands.




Was met de kunstenaar Mahmoud Vasefi (van Iranese afkomst) ,die ook meegegaan was naar het festival, aan het kijken hoe de mensen beneden in de zaal de dikhr aan het doen waren. 
Halverwege de meditatie oefening zijn wij vertrokken. 
Heel de dag mooie muziek en soefigedichten waren genoeg om ons hart te vullen.

Je innerlijke leraar ( de paramatma) is altijd bij je en je zult aanwijzingen van binnenuit krijgen, als je leeft vanuit je hart, ongeacht welke religie je aanhangt, welke kleur je hebt, van welk je ras komt, deze paramatma weet je te vinden en als je luistert naar wat er bedoeld wordt en je laat je leiden door de inzichten die je krijgt, dan worden alle obstakels die jezelf niet weg kan halen weggehaald voor je.

met vriendelijke groet uit Langeweg. Kamala
---------------------------------------------------------------------------


vrijdag 31 oktober 2014

Wealth and Welbeing



lieve allemaal

Vraag: over zekerheid in je leven

Een paar weken geleden werd er een vraag aan mij gesteld.  
Waarover?.....over zekerheid, 
wat dat onder andere voor mij betekent.
Ik sloeg echt even dicht, heb weinig met zekerheid, dat blijkt uit het feit dat ik 30 jaar geleden alles heb weggedaan wat teveel was aan materiele zaken. Alleen nog maar dat te behouden wat echt nodig was om in de maatschappij  te leven. Dat mogen natuurlijk mooie, duurzame artikelen zijn.  
Een auto heb ik nodig. 
Telefoon heb ik nodig. 
Computer heb ik nodig. 
En zo zijn er meerdere zaken die handig zijn om te leven. 

Sieraden



Vanaf die tijd draag ik geen sieraden meer, wat een bevrijding geeft dat, je nooit meer zorgen te maken hoe of wat  en waar het bijpast. 
Heb geen kluis nodig om het te beschermen. 
Het gaf en geeft zoveel geestelijke vrijheid.
Als mensen tegenover me staan of zitten worden ze niet afgeleid. 
Dat wil trouwens niet zeggen dat ik van mooie sieraden niet kan genieten of er de waarde niet van kan inzien. 
Het was en is een keuze. Tot nu toe een goede.
                                    
enquette

Toen ik een keer tijd en zin had heb ik ingestemd om een enquette in te vullen.
De vragen waren onder andere

Heeft u een huis
Heeft u een caravan
Heeft u een boot
Heeft u dit  
Heeft u dat

Op alles kon ik  neen zeggen, omdat het niet nodig was om te hebben.  
Ook hiervan kan ik zeggen,  prachtig voor die personen die het hebben,  maar voor mij zou het een beletsel hebben gevormd  in geestelijk opzicht.  
Al die tijd die ik nodig zou hebben om iets in stand te houden zou ten koste gaan van "mijn taak".  
Een taak die 30 jaar zou gaan duren.

mijn taak


De 30 jaar zijn voorbij  en in die zin zou ik nu mijn geestelijke ruimte anders kunnen gaan invullen,  bijvoorbeeld met iets meer luxe.   
Maar er is niet veel veranderd in mij.  
Niet hoe ik tegen de maatschappij aankijk. 
En er is een les in soberheid.......en die is blijven vertrouwen hebben in het universum. 
De plek waar je gezet bent is jouw plek en het universum zorgt ook voor alle hulpmiddelen die nodig zijn.



geestelijk vrij zijn

Mag je dan niets meer bezitten?? 
Moet je alles opgeven wat er is opgebouwd???  
Neen natuurlijk niet maar mijn advies zou zijn........wordt geen slaaf van spullen en mensen. 
Zet je hart en huis open voor iedereen die op je pad komt. 
Durf keuzes te maken.  
Blijf beseffen dat een huis vaak niet van jou is  maar van de bank.   
En dat de stenen van je huis uit de aarde komen dus vanuit het universum aan ons geschonken zijn. 
Heb jij al iets teruggeven aan het universum???????   
10% aan liefde,   
10% aan goederen. 
10% van alles......

Vanochtend zag ik een aardige tekst welke de inhoud bevat van een lezing welke een Mysticus/Yogi had gegeven in India. 
De tekst is in Engels en deze wil ik jullie niet onthouden....
---------------------------------------------------------

Wealth and Wellbeing
What we need in the world is not just “wealth creation.” 
We need to create wellbeing. 
Wealth is just one of the tools towards human wellbeing, not the whole of it. Wealth means making the outside pleasant for ourselves. 
But right now, people are going at it like it is a religion. 
In pursuit of wealth creation, we are destroying the very planet on which we live. 
Whether you make a safety pin or build a computer or a car or some great machine, whatever you do, you are digging it out of the planet. 
Somewhere, we must decide how much to dig and how much the planet can take.
If we are not sensible about this, in our ideas of wealth creation we may completely destroy the planet – which we are already doing in many way. We must understand what our idea of wealth is. Is it just about more buildings, more machines, more cars, more of everything? More and more is death. 
In the most affluent societies in the world, for example in the United States of America, a significant percentage of the population is on anti-depressants on a regular basis. 
If you just withdraw one particular medication from the market, almost half the nation will go crazy
That is not wellbeing. Generally, an American citizen has everything that anyone would dream of. 
There is wealth but no wellbeing. What are you going to do with this wealth?

If I go to the West and ask them, “Why don’t you meditate?” the common statement everywhere is “But we have to pay bills.” I said, “If your whole life is about paying bills, why generate those damn bills? You can curtail yourself and live more comfortably. To pay all those bills you are just working endlessly. What is the point?”
“No the whole society is doing it.” It doesn’t matter. They are driven by somebody else. If you have any sense, you must drive yourself to the extent that you are comfortable. There maybe someone who can do a thousand things in a day without suffering or being stressed. Maybe you can do only three things in a day. It is okay. You needn’t try to do what someone else does. This is the biggest problem. We are trying to do things like someone else.When it comes to outside situations, no two human beings have come with the same level of capability. Your neighbor may have a 100-bedroom house. Maybe he likes to live in a hotel! For yourself, you must decide how much. Trying to do things like someone else is the wrong way to approach life. We need to decide how much of what we should do in our lives – how much outside activity, inner wellbeing and social wellbeing would keep our life in a balanced way without ruining us and the atmosphere around us.

Swamiji


-------------------------------------------------------------------------------

email: yogastudiolaksmi@hotmail.com

dinsdag 14 oktober 2014

Groepsleden : Nimrita vertelt dat je kracht ook je valkuil kan zijn

Om shantih
Lieve allemaal


When God gives good times,
He wants you to forget him and sleep.
When God gives you bad times,
He wants you to wake up and face him.



Nimrita één van de leden van de Yogastudio heeft de smaak te pakken om haar ervaringen die zij heeft met en in haar innerlijk leven in een blog te beschrijven. 

Zij heeft een aangename manier van schrijven en geeft absoluut handen en voeten aan een materie die soms teveel bij personen  in een kennisniveau blijft hangen. 
Van de week heeft Nimrita een nieuwe blogtekst geplaatst
Hoop dat haar ervaringen jullie kan helpen op het lopen van jullie pad en laten we dankbaar zijn voor alle situaties die op ons pad komen, want



Met lieve groet uit langeweg
kamala
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
email:yogastudiolaksmi@hotmail.com

dinsdag 7 oktober 2014

Innerlijk leven: verhaal over zekerheid??

om shantih
lieve allemaal

Ditmaal eens een verhaaltje op papier neerzetten. Zomaar een verhaaltje??? Neen natuurlijk niet.......elk verhaal heeft een moraal....... 

Kamala
----------------------------------------------------------------------------------

Een man van aanzien vond heel toevallig een edelsteen, maar een edelsteen die zo groot was en zo mooi en  nog nooit had die man een edelsteen als deze gezien, niet in zijn hele leven.
Omdat deze man de waarde van de steen wilde weten, stuurde hij zijn dienaar met de steen naar een groentehandelaar. De groentehandelaar bekeek de steen goed en zei tegen de dienaar: "Ik ben bereid de helft van al mijn groente en fruit te geven voor deze steen".

Toen de eigenaar van de steen het bod had gehoord, stuurde hij zijn dienaar naar een stoffenhandelaar met dezelfde vraag als aan de groentehandelaar wat wil je voor deze steen betalen. De stoffenhandelaar antwoordde: "Ik geef je een derde deel van alles wat ik hier in mijn winkel heb".
Toen de welgestelde man dit vernam, wist hij dat de steen meer waard was dan groente, fruit, katoen of zijde.

Daarop stuurde de eigenaar van de steen zijn bediende naar een juwelier. Die onderzocht de steen heel nauwkeurig en toen hij de ware waarde ervan inzag, riep hij opgewonden: "Ik bied de bezitter van deze edelsteen alle juwelen die ik hier in mijn winkel heb en bovendien nog 10 zakken goud. De eigenaar van de steen ging daarmee akkoord en de zaak werd beklonken.
-------------------------------------------------
De nieuwe eigenaar besefte maar al te goed dat de edelsteen minstens tienmaal zoveel waard was als hij ervoor had betaald. Hij was apetrots dat hij zich de bezitter kon noemen van de grootste edelsteen die een mens ooit had gehad.

Nu deed zich echter een probleem voor: hoe kon hij ervoor zorgen dat de kostbare steen niet door dieven zou worden gestolen?
Alle juweliers in de stad zouden er al snel achter komen dat hij het waardevolle object in zijn bezit had en iedere dief zou dan natuurlijk proberen het te stelen. Hij bedacht een sluw plan en wikkelde de edelsteen in een stuk papier, verstopte het pakje in zijn rechterschoen en ging naar huis met de de steen daar tevoorschijn te halen en in een fles in zijn tuin te begraven,


Thuisgekomen maakte hij het pakje nog even open, omdat hij nog eenmaal de steen wilde bewonderen voor hij de steen zou begraven. Maar wat zag hij tot zijn afgrijzen??? De steen was helemaal verpulverd; er restte alleen nog maar poeder en gruis.

O neen, ik ben geruïneerd, schreeuwde hij : "Ik heb alles verloren wat ik bezat" Nu ben ik een bedelaar!. Terwijl hij zo huilde en zichzelf beklaagde, sprak het gruis de volgende wijze woorden tot hem: "zolang je me zag als het meest waardevolle in je leven en je me als een juweel aan je hart drukte en helemaal weg van me was, betekende ik alles voor je. Nu je me echter eerloos in je schoen hebt verstopt en me voor het oog van de wereld wenst te verbergen door me diep onder de grond te begraven, ben ik voor jou niets meer waard dan stof". 
------------------------------------------------------------------------------------
email: yogastudiolaksmi@hotmail.com 


zaterdag 27 september 2014

Groepsleden : Kamala vertelt over het gevaar van teveel hechten aan iets

om shantih

Lieve allemaal



Toen ik een klein meisje was (4 jaar oud) en nog in Rotterdam woonde  in een straat waar heel de familie van mijn vader en ook al zijn neven en vrienden woonde was ik gelukkig. 
Waarschijnlijk was dat mijn leukste tijd van mijn jeugd. 

Er waren kinderen om mee te spelen en er was een familie waar ik graag kwam, waarom??? ik was er zo welkom en.....ze hadden een poppenhuis met echte lampjes erin. 
Mijn moeder wilde niet meer dat ik daar kwam, waarom???.....ik zou me teveel hechten en misschien wilde ik dan niet meer thuiskomen, hoorde ik haar zeggen.........



De pijn van het daar niet meer mogen spelen en ook niet meer van dat poppenhuis te mogen genieten heeft een indruk achtergelaten en nog steeds voel ik me aangetrokken tot poppenhuizen.

Nu wordt ik weer geconfronteerd met mensen die niet willen dat er met bepaalde mensen omgegaan mag worden, pijnlijk voor iedereen die er mee te maken heeft.....maar met meer kennis, veel liefde en het begrijpen  wat er gebeurt met mensen,  kan er geleerd worden hoe er mee om te gaan.

......loslaten is pijnlijk voor iedereen, dus ook voor die personen...... maar als het tot een betere wereld leidt, moet de prijs betaald worden, toch.................en jezelf of anderen in een zelfgemaakte gevangenis  zetten heeft geen zin. Yogabeoefening heeft o.a. ten doel jezelf uit je zelf gecreëerde gevangenis en/of poppenhuis te halen. Dus Yoga kan een mooie techniek zijn.

Kamala 




Hier een verhaal van het hart en poppenhuizen:

Er was eens een fee die zich wilde vermaken en die afdaalde naar de aarde. 
Daar hadden kinderen een poppenhuis gebouwd.
Ze wilde binnengaan, maar dat viel haar niet mee.
Het poppenhuis was immers bestemd voor poppen.

"Dan probeer ik het op een andere manier" zei ze.
"Ik stuur één vinger langs de ene kant en een andere langs de andere kant en dat doe ik ook met de rest van mijn lichaam".
Ze verdeelde zich in stukken en liet elk stuk een ander deel van het poppenhuis binnengaan.
Als één van haar delen een ander deel tegenkwam, kregen ze wrijving.
Dat was heel vervelend.
Er ontstond strijd tussen de verschillende delen.
"Waarom kom je hier????.   Hier zit ik
"Wat kom je hier doen???"
Soms kreeg een deel van de fee belangstelling voor een bepaald deel van het poppenhuis.
Als de belangstelling voorbij was, wilde dat deel het poppenhuis verlaten.
Maar de andere delen wilden het niet laten gaan.
Zij hielden het vast: "Je blijft hier. Je mag er niet uit".
Enkele delen van haar wezen wilden een ander deel eruit duwen, maar konden het er met geen moeilijkheid uit krijgen.
Het was één grote chaos.
De verschillende delen wisten niet dat ze allemaal bij dezelfde fee hoorden en toch voelden ze zich onbewust tot elkaar aangetrokken.
Ze maakten immers deel uit van hetzelfde lichaam.
Op het laatst bemoeide het hart van de fee er zich ook mee.
Het suste alle andere delen met de woorden: "Jullie zijn van mij gekomen.
Ik wil jullie troosten.
Ik wil jullie van dienst zijn.
Als jullie moeilijkheden hebben, wil ik die graag wegnemen.
Als jullie hulp nodig hebben wil ik die jullie graag aanbieden.
Als jullie ergens gebrek aan hebben, wil ik het jullie graag geven.
Ik weet hoe moeilijk jullie het hebben in het poppenhuis.
Maar sommige delen zeiden: Het enige wat moeilijkheden oplevert, is de wens te blijven.
De andere delen hebben het er moeilijk, wij niet.
Het hart zei; "Ik blijf bij jullie. Ik zal meevoelen met degenen die het moeilijk hebben en degene die zich vermaken bijstaan,

Het hart was het enige deel van de fee dat zich bewust van was dat de lichaamsdelen overal verspreid waren.
De delen waren er zich amper van bewust, hoewel ze zich, daar ze tot hetzelfde lichaam behoorden, bewust of onbewust, allemaal tot het hart voelden aangetrokken.
Dat was de kracht van het hart.

Net als de kracht van de zon, die de bloem die haar weerkaatst, verandert in een zonnebloem.

En zo werd elk deel van het wezen van de fee dat ervoor openstond door de kracht van het hart veranderd in een hart.
En omdat het hart het licht en het leven zelf was, kon het poppenhuis het niet langer vasthouden.
Het hart deelde in de vreugde van het poppenhuis, maar kon er ook uit.
Het hart was opgetogen, toen het tot de ontdekking kwam dat alle onderdelen tot het zelfde lichaam behoorden en het deed in alle organen zijn werk.
En zo maakte het op den duur elk orgaan tot een hart en deed zo zijn hartenwens in vervulling gaan.



---------------------------------------------------------------------------------
email:yogastudiolaksmi@hotmail.com