2026 1 oktober.
Om shanti .....lieve allemaal
Ode aan Swami Raghawanand en Zijn Levendige Paradijs op Aarde
Mijn 28 dagen verblijf in Suriname eindigden op 6 april 2026 niet met een afscheid van Suriname maar met een thuiskomst. Een thuiskomst in een stukje paradijs op aarde. De Gurukula: Waar Liefde Werkelijkheid wordt. Wanneer je zijn gurukula binnenstapt, verandert de lucht. Er hangt een zachtheid die je niet kunt verklaren, alleen voelen. Kinderen die yogales krijgen, koeien die vrij en vredig bewegen, mantra’s die als een zachte stroom door het veld gaan, en Swami Raghawanand die ons ontving met een warmte die je niet speelt — maar bent.
Hij liep tussen zijn koeien alsof hij tussen familie liep. Hij masseerde hen, aaide hen, sprak met hen, en de koeien reageerden met een waardigheid die je stil maakt. De koeien in de gurukula zijn geen dieren die “er ook zijn”. Zij zijn deel van het spirituele ecosysteem. Zij dragen de energie van de plek zoals bloemen de geur van regen dragen. En ik voelde het meteen: Dit is een plek waar dharma (innerlijke plicht) leeft.
De Koe wordt ook wel Gau Mata genoemd:
Moederlijke Aanwezigheid in Levendige vorm - Moederlijke energie die voedt die draagt en verzacht - zij staat voor: zachtheid, overvloed, rust en onvoorwaardelijke dienstbaarheid.
Een koe geeft zonder te vragen. Zij draagt zonder te klagen. Zij ademt zonder te eisen. In de Gurukula zag ik hoe deze kwaliteiten niet alleen worden geëerd, maar ook worden geleefd. De koeien zijn niet heilig omdat men dat zegt — ze zijn heilig omdat men zo met hen omgaat.
En dan de Stier - genaamd Nandi: De Drager van Dharma (innerlijke plicht)
In de Veda’s wordt de stier (vṛṣabha) beschreven als de drager van de vier poten van dharma:
Satya – waarheid
Śauca – zuiverheid
Dayā – compassie
Tapas – discipline
In de Kali Yuga staat de stier nog maar op één poot: dayā - (Compassie). Maar in de mandirs - (hindoeistische tempels), waar de stier als Nandi wordt vereerd, herinneren we ons dat dharma(innerlijke plicht) niet verdwenen is — het wacht. Het wacht tot wij het weer dragen. De stier staat voor kracht die niet vernietigt, maar beschermt. Voor discipline die niet dwingt, maar richting geeft. Voor waarheid die niet snijdt, maar bevrijdt.
Waarom Dit Mij Raakte
De koeien in de Gurukula - (ashram school), de kinderen die daar leren, de stilte die ademt, de Swami die met zoveel liefde en eenvoud dient — het raakte iets in mij dat dieper ligt dan woorden. Het was alsof mijn hart zei: “Dit is hoe spiritualiteit eruitziet wanneer het geleefd wordt.” Niet als theorie. Niet als ritueel. Maar als liefde in actie.
Een Dag van Dankbaarheid
Als een licht dat ons herinnert aan wie wij werkelijk zijn. Voor mij is Swami Raghawananda zo’n licht. Een leraar die niet alleen onderwijst door te spreken, maar door te zijn.
En daarom draag ik deze blog tekst op aan hem, aan zijn werk, aan zijn koeien, aan zijn kinderen, aan zijn gurukula, aan zijn hart.
---------------------------------------------------------------------------------------------
Nawoord: Een Kans om Bij te Dragen
Voor wie geraakt is door dit verhaal, voor wie de energie van de Gurukula wil ondersteunen, voor wie iets wil teruggeven aan deze Swami die zoveel geeft: Tot en met december 2027 blijft hieronder een donatielink zichtbaar. Alle donaties worden via Stichting Laksmi verzameld en persoonlijk overgedragen aan Swami Raghawanand voor het onderhoud en de verdere ontwikkeling van zijn en hun gurukula.
-------------------------------------------------------------------------------------------
Email Kamala
www.yogastudiolaksmi.nl
