Posts tonen met het label swami. Alle posts tonen
Posts tonen met het label swami. Alle posts tonen

vrijdag 2 oktober 2026

2026 Gurukula in Suriname en uitleg van de spirituele betekenis van de koe en stier

2026 1 oktober.

Om shanti .....lieve allemaal




Voorwoord

Dit keer wil ik deze blogtekst opdragen aan Swami Raghawanand de Swami van de Mandir op de kwattaweg in Paramaribo maar wie ook een Gurukula heeft opgericht 20 kilometer verder vanaf de kwattaweg.....

De Gurukula ervaarde ik als een stukje paradijs op aarde....wat Swami Raghawanand daar voor elkaar heeft gekregen is prachtig vol liefde en zorg....ik zal de foto's hieronder neerzetten van de Gurugula waarin hij te zien is met zijn koeien, met de kinderen die begeleiding en yogales van hem krijgen...waarin te zien is hoe hij ons als zijn gasten welkom heette....Voor mij was dat zo'n liefdevolle afsluiting van mijn 28 dagen durende verblijf in Suriname.... Maar wat ik jullie wil meegeven is een stukje kennis over de stier in de mandirs en de achtergrond en de spirituele achtergrond wat de stier en een koe betekenen in spirituele zin..... met warmte gedeeld. Kamala-devi dasi
------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ode aan Swami Raghawanand en Zijn Levendige Paradijs op Aarde

Mijn 28 dagen verblijf in Suriname eindigden op 6 april 2026 niet met een afscheid van Suriname maar met een thuiskomst. Een thuiskomst in een stukje paradijs op aarde. De Gurukula: Waar Liefde Werkelijkheid wordt.  Wanneer je zijn gurukula binnenstapt, verandert de lucht. Er hangt een zachtheid die je niet kunt verklaren, alleen voelen. Kinderen die yogales krijgen, koeien die vrij en vredig bewegen, mantra’s die als een zachte stroom door het veld gaan, en Swami Raghawanand die ons ontving met een warmte die je niet speelt — maar bent.

Hij liep tussen zijn koeien alsof hij tussen familie liep. Hij masseerde hen, aaide hen, sprak met hen, en de koeien reageerden met een waardigheid die je stil maakt. De koeien in de gurukula zijn geen dieren die “er ook zijn”. Zij zijn deel van het spirituele ecosysteem. Zij dragen de energie van de plek zoals bloemen de geur van regen dragen. En ik voelde het meteen: Dit is een plek waar dharma (innerlijke plicht) leeft.



De Koe wordt ook wel Gau Mata genoemd:

Moederlijke Aanwezigheid in Levendige vorm - Moederlijke energie die voedt die draagt en verzacht - zij staat voor:  zachtheid, overvloed, rust en onvoorwaardelijke dienstbaarheid. 

Een koe geeft zonder te vragen. Zij draagt zonder te klagen. Zij ademt zonder te eisen. In de Gurukula zag ik hoe deze kwaliteiten niet alleen worden geëerd, maar ook worden geleefd. De koeien zijn niet heilig omdat men dat zegt — ze zijn heilig omdat men zo met hen omgaat.

En dan de Stier - genaamd Nandi: De Drager van Dharma (innerlijke plicht)

In de Veda’s wordt de stier (vṛṣabha)(link) beschreven als de drager van de vier poten van dharma:

  • Satya – waarheid

  • Śauca – zuiverheid

  • Dayā – compassie

  • Tapas – discipline

In de Kali Yuga staat de stier nog maar op één poot: dayā - (Compassie). Maar in de mandirs - (hindoeistische tempels), waar de stier als Nandi wordt vereerd, herinneren we ons dat dharma(innerlijke plicht) niet verdwenen is — het wacht. Het wacht tot wij het weer dragen. De stier staat voor kracht die niet vernietigt, maar beschermt. Voor discipline die niet dwingt, maar richting geeft. Voor waarheid die niet snijdt, maar bevrijdt.

Waarom Dit Mij Raakte

De koeien in de Gurukula - (ashram school), de kinderen die daar leren, de stilte die ademt, de Swami die met zoveel liefde en eenvoud dient — het raakte iets in mij dat dieper ligt dan woorden. Het was alsof mijn hart zei: “Dit is hoe spiritualiteit eruitziet wanneer het geleefd wordt.” Niet als theorie. Niet als ritueel. Maar als liefde in actie.


Een Dag van Dankbaarheid

Als een licht dat ons herinnert aan wie wij werkelijk zijn. Voor mij is Swami Raghawananda zo’n licht. Een leraar die niet alleen onderwijst door te spreken, maar door te zijn.

En daarom draag ik deze blog tekst op aan hem, aan zijn werk, aan zijn koeien, aan zijn kinderen, aan zijn gurukula, aan zijn hart.

---------------------------------------------------------------------------------------------

Nawoord: Een Kans om Bij te Dragen

Voor wie geraakt is door dit verhaal, voor wie de energie van de Gurukula wil ondersteunen, voor wie iets wil teruggeven aan deze Swami die zoveel geeft: Tot en met december 2027 blijft hieronder een donatielink zichtbaar. Alle donaties worden via Stichting Laksmi verzameld en persoonlijk overgedragen aan Swami Raghawanand voor het onderhoud en de verdere ontwikkeling van zijn en hun gurukula.

Je kunt een donatie over maken op Rekeningnummer NL42INGB 0009 285462 ten name van Yogastudio Laksmi te Langeweg. Vermeld bij je donatie graag het doel waarvoor je bijdraagt. Alvast hartelijk dank voor jullie betrokkenheid en steun. Samen maken wij het verschil

-------------------------------------------------------------------------------------------

Email Kamala
www.yogastudiolaksmi.nl


maandag 1 juni 2026

De vier niveaus van stilte — een weg naar binnen /Swami Veda Bharati

 juni 2026

Om Shanti....Lieve lezers


Er zijn ontmoetingen die je levenslang bijblijven. Voor mij was dat Swami Veda Bharati die ik voor het eerst zag tijdens een Yoga Nidra‑weekend in 1998 in Capelle ad IJssel. In de pauze kwam er iemand van zijn staf naar mij toe en vertelde mij dat Swami Veda Bharati onder de indruk van mij was en verzocht mij door dat staflid om naar zijn plaats te gaan voor een onderhoud....dit is wat Swami Veda Bharati tegen mij zei:

“Wil je voor een paar maanden naar India komen, zodat ik je kan observeren?”

Het was alsof hij iets zag wat ik zelf nog niet kende. Door omstandigheden kon ik toen niet gaan, maar jaren later bracht het leven mij alsnog vaak naar India — en naar de stilte waarover hij sprak. Nu, zoveel jaren later, voel ik dat het tijd is om iets van ZIJN onderricht door te geven aan jullie als dank aan hem.

Swami Veda sprak vaak over vier niveaus van stilte, volgens hem was het geen dogma, geen systeem, maar een innerlijke weg die steeds subtieler wordt. Een weg die voor beginners toegankelijk is, en voor gevorderden eindeloos verdiept.

1. Stilte van de spraak — vāg‑mauna 
Dit is de poort. Niet praten, maar vooral: de impuls om te reageren laten rusten. Je merkt hoe vaak woorden voortkomen uit onrust, gewoonte of emotie. Wanneer de tong stil wordt, begint de geest zich te tonen zoals hij werkelijk is. Dit is wat Brahmanistha, Parivrajaka, Junapithadhikari, His Holiness 1008 Shri Shri Soham Baba(Babaji) Mahamandalesvare of Juna - Akhara. (link) tegen mij zei in het jaar 2000...Kamala geen bla bla bla....

2. Stilte van de gedachten — manas‑mauna

Als de woorden verstillen, wordt de innerlijke dialoog hoorbaar. In deze fase leer je: de stroom van gedachten te vertragen de adem en aandacht tot één zachte lijn te maken. Gedachten te laten komen en gaan zonder ze vast te grijpen. De geest wordt daardoor transparanter en/of minder dwingend. Je begint te proeven dat stilte niet de afwezigheid van gedachten is, maar de ruimte waarin ze verschijnen.

3. Stilte van de emoties en beelden — bhāva‑mauna

Wanneer de gedachten rustiger worden, komen vaak subtielere bewegingen op: herinneringen, beelden, emoties, oude patronen. Dit is de fase waarin je niet meer reageert op wat opkomt. De innerlijke rimpelingen lossen op in een bredere aanwezigheid. Swami Veda Bharati noemde dit “de laatste bewegingen van het ego‑gevoel”. Hier wordt stilte zachter, dieper, vriendelijker.

4. Stilte van het bewustzijn zelf — mahā‑mauna

Dit is de stilte die niet meer gemaakt wordt. De stilte die er altijd al was. Hier wordt de adem bijna onmerkbaar valt zelfs de mantra stil...is er geen binnen en geen buiten...opent zich een ruimte die oneindig en toch intiem is. Swami Veda noemde dit “de kamer van stilte”. Het is de stilte waarin je niet meer mediteert —je bent meditatie.

Waarom deze vier niveaus belangrijk zijn

Voor beginners bieden ze een eenvoudige kaart: van buiten naar binnen, van doen naar zijn. Voor gevorderden openen ze een subtiel pad: van inspanning naar moeiteloze aanwezigheid. Voor mij persoonlijk zijn het vier vensters naar dezelfde ruimte die ik al die jaren geleden in Swami Veda’s ogen zag — een ruimte die niet van hem was, en niet van mij, maar van het bewustzijn zelf. Nu begrijp ik het wel maar ben er van overtuigd dat ik vast nog niet alle stadia's heb gerealiseerd. En stiekem tussen jou en mij, vind ik bla bla bla nog steeds af en toe leuk.

Een klein ritueel van stilte voor wie dit leest

Voor iedereen die deze woorden heeft gelezen, voor iedereen bij wie iets is gaan bewegen, voor iedereen die even wil rusten:

Ga zitten zoals je nu zit. Niets hoeft anders. Laat je ogen zacht worden, alsof je door een dunne sluier kijkt. Breng dan je aandacht naar je adem. Niet om haar te veranderen, maar om haar te ontmoeten. Adem één keer iets dieper in…en laat los. Leg één hand op je hart, en voel hoe daar een stille ruimte opent — een ruimte die er altijd al was. Fluister vanbinnen, heel zacht: “Ik keer terug naar stilte.” Laat de woorden oplossen. Laat de adem vanzelf gaan. Laat de stilte zichzelf vinden. Blijf zo drie ademhalingen zitten. Wanneer je wilt, open je je ogen weer. De stilte blijft.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Nawoord

Als deze woorden iets in je hebben aangeraakt — een herinnering, een verlangen, een vraag, of gewoon een stille herkenning — dan ben je welkom om dat met mij te delen. Je kunt me bereiken via een mail te sturen. Voor nu moge stilte je begeleiden, zoals een zachte adem die altijd bij je is.

Lieve groet Kamala