2013 1 december
Om shanti, lieve allemaal
Voorwoord
Er zijn periodes in het leven waarin je voelt dat je in een bijzonder stukje bestaan bent beland. Een fase die je optilt én ontbloot. Een fase waarin schoonheid en kwetsbaarheid hand in hand lopen, alsof je hart een open raam is waar de wind vrij doorheen mag waaien. Ik zit nu in zo’n fase. Heel mijn leven heb ik geprobeerd onder de radar te vliegen.
Onzichtbaar te zijn.
Niet te veel vertellen over mystiek, niet te veel delen over wat het betekent om in openheid “Gods leiding” te aanvaarden.
Niet omdat ik het wilde verbergen, maar omdat het iets is tussen God en mij.
Een stille, innerlijke relatie die geen applaus nodig heeft.
Waarom ik nu wél zichtbaar word? Waarom ik niet langer onzichtbaar ben? Eerlijk gezegd: geen idee.
Het gebeurt. En ik laat het gebeuren. En dat maakt kwetsbaar — maar ook echt. Hieronder een stukje ervaring voor nu lieve groet van mij. Kamala
Spiritualiteit woont in het Hart
Laat ik iets vertellen wat ik jarenlang alleen fluisterde: Spiritualiteit zit niet in je hoofd.
Het is geen denkoefening, geen filosofisch puzzeltje, geen intellectueel bouwwerk. Spiritualiteit woont in het Hart. Een mysticus is iemand die een devotionele relatie heeft met God — wie of wat dat voor jou ook moge zijn. Voor mij kan het een persoon zijn, een dier, een situatie, een ontmoeting. Omdat het Goddelijke niet buiten ons staat, maar onze hogere energie ís. Het is de stille stroom die door alles heen loopt.
Een ontmoeting die twee werelden opende
Afgelopen week had ik een bijzondere ervaring met het hoofd van de Geestelijke dienst in de 7-schakels iemand die prachtige kwaliteiten heeft: een hoogstaand persoon, vol liefde, met een groot hart.
Iemand die qua kennis honderd procent meer weet dan ik. Maar iemand waar het woord TWIJFEL een hoofdrol speelt ten minste in haar beleving met het Goddelijke.
Maar wat die persoon nog niet volledig had ervaren, was een echte realisatie — een aanraking vanuit een hogere energie. En die realisatie kwam......tussen ons.....Niet gepland. Niet afgedwongen. Maar geschonken. Wij waren met elkaar aan het mediteren, tijdens een yoga sessie welke ik gaf in de kapel van het verzorgingstehuis toen gebeurde het...een lichtflits..en we werden er beide door geraakt. Een moment waarin de energie zó helder werd dat er geen twijfel meer mogelijk was. Want er is een gezegde...Waar twee of drie in Mijn Naam verenigd zijn, daar ben ik in hun midden (Mattheus (18.20). Alsof de deur naar een andere wereld openging en wij er samen doorheen stapten. Het was alsof de stilte zelf begon te spreken.
De kwetsbaarheid na een realisatie
Na deze ervaring werd de genoemde Geestelijk Verzorgster en pastoor kwetsbaar.
Want het denken — dat trouwe, soms irritante vriendje van haar — stond en staat achter de deur te kijken. Het denken is zo vaak de baas en wil het hart van je overnemen.
Het wil plaatjes maken, projecties ophangen, verklaringen zoeken.
- Het denken is dol op drama.
- Het hart is dol op waarheid.
En precies daar zit de uitdaging. En dan begint het twijfelen op hol te slaan...hoezo ...Loslaten. Geen plaatjes. Geen projecties. Geen angst. Gewoon laten gebeuren wat gebeurt. En de tegenstelling ervan of erbij....Je mag ervan genieten. Je mag het voelen. Je mag het koesteren. Maar je moet het niet vasthouden. Want zodra de energie stopt met stromen, weet je dat de uiterlijke wereld weer de overmacht krijgt.
De yogische les die dan voor mij aan bod komt
Voor mij die dit meer had meegemaakt..het licht..de verbinding blijft de les is altijd dezelfde:
Doe je sadhana — je geestelijke oefeningen.
Doe seva — onbaatzuchtig dienen.
Doe diksha — geef voedsel, geld, hulp aan wie het nodig heeft.
Zorg goed voor je lichaam — zodat het een goed instrument wordt om anderen te dienen.
Dit is de yogische weg. De weg van discipline, liefde en eenvoud. En ja, soms is het ook de weg van humor. Want wie denkt dat spiritualiteit altijd plechtig is, heeft nog nooit een Yogi zien lachen.
Een Meester hebben
Pas wanneer een Meester zich met jou gaat bemoeien, komen de realisaties. Moet je op zoek gaan naar een Meester? Neen. Absoluut niet. Het is de Meester die jou zoekt. En als je er klaar voor bent, is Hij er gewoon. Onmiskenbaar. Onontkoombaar.
Je kunt het niet forceren.
Je kunt het niet plannen.
Je kunt het niet bestellen zoals een pakketje bij Bol.com. Een Meester verschijnt wanneer jouw innerlijke mango rijp is.
Genade van een Meester — de mango‑metafoor
Er is een oude yogische waarheid: Laag kan nooit naar boven. Boven kan altijd naar beneden.
Als de tijd rijp is, komt de genade. Dan valt de realisatie als een vrucht uit de boom. Zoals de mango: Je kunt schudden wat je wilt, maar een onrijpe mango valt niet. Maar als de mango rijp is, kan niets of niemand verhinderen dat hij loslaat en naar beneden valt. Zo is het met spirituele realisatie. Als het je overkomt, ben je “in heaven”. Omdat de Goddelijke Wereld vindt dat je verder mag gaan op je pad.
Spirituele vriendschap
Theresa van Avila — mystica uit de 16e eeuw, hervormster van de karmelieten — schreef iets dat ik altijd in mijn hart heb gedragen:
“Nooit heb ik meer blijvende vriendschap kunnen onderhouden dan met personen van wie ik wist dat zij het met God hielden en zich beijverden Hem te dienen.”
En ik begrijp haar. Want als iemand die gesteldheid niet heeft, als iemand niet kan spreken over gebed, meditatie, innerlijke leiding, dan wordt omgang zwaar. Spirituele vriendschap is geen gewone vriendschap. Het is een herkenning van ziel tot ziel. Een stille knik tussen twee harten die dezelfde richting op kijken. Het is thuiskomen in iemand anders.
Slotwoord
Ik bevind me in een stukje leven dat zacht is, heilig, kwetsbaar en echt. En voor het eerst in lange tijd laat ik het zien. Niet om bijzonder te zijn. Niet om mystiek te lijken. Maar omdat het gebeurt — en omdat ik het niet langer wil verbergen. In liefde gedeeld. Kamala
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
www.Yogastudiolaksmi.nl
Email: Kamala
zul je als je er bent en/of gelogeerd hebt, weten dat er veel gemopper is. Maar de realisatie die daaraan gekoppeld is, om te weten te komen dat 'heilige mensen' zeldzaam zijn.
De oplossing van dit alles ligt in geduld hebben en dit geduld aanleren. Ook bedroefd zijn met het leed van anderen is belangrijk om te aan te leren en het levert ons op dat we meer bescheiden en minder onverschillig worden. En dit is dan weer mooi meegenomen, toch!!! 
