Zoeken in deze blog

zondag 1 december 2013

Twijfelen kan een grote handicap zijn/Spirituele vriendschap

2013 1 december

Om shanti, lieve allemaal


Voorwoord

Er zijn periodes in het leven waarin je voelt dat je in een bijzonder stukje bestaan bent beland. Een fase die je optilt én ontbloot. Een fase waarin schoonheid en kwetsbaarheid hand in hand lopen, alsof je hart een open raam is waar de wind vrij doorheen mag waaien. Ik zit nu in zo’n fase. Heel mijn leven heb ik geprobeerd onder de radar te vliegen.

Onzichtbaar te zijn. Niet te veel vertellen over mystiek, niet te veel delen over wat het betekent om in openheid “Gods leiding” te aanvaarden. Niet omdat ik het wilde verbergen, maar omdat het iets is tussen God en mij. Een stille, innerlijke relatie die geen applaus nodig heeft.

Waarom ik nu wél zichtbaar word? Waarom ik niet langer onzichtbaar ben? Eerlijk gezegd: geen idee. Het gebeurt. En ik laat het gebeuren. En dat maakt kwetsbaar — maar ook echt. Hieronder een stukje ervaring voor nu lieve groet van mij. Kamala

Spiritualiteit woont in het Hart

Laat ik iets vertellen wat ik jarenlang alleen fluisterde: Spiritualiteit zit niet in je hoofd. Het is geen denkoefening, geen filosofisch puzzeltje, geen intellectueel bouwwerk. Spiritualiteit woont in het Hart. Een mysticus is iemand die een devotionele relatie heeft met God — wie of wat dat voor jou ook moge zijn. Voor mij kan het een persoon zijn, een dier, een situatie, een ontmoeting. Omdat het Goddelijke niet buiten ons staat, maar onze hogere energie ís. Het is de stille stroom die door alles heen loopt.

Een ontmoeting die twee werelden opende

Afgelopen week had ik een bijzondere ervaring met het hoofd van de Geestelijke dienst in de 7-schakels iemand die prachtige kwaliteiten heeft: een hoogstaand persoon, vol liefde, met een groot hart. Iemand die qua kennis honderd procent meer weet dan ik. Maar iemand waar het woord TWIJFEL een hoofdrol speelt ten minste in haar beleving met het Goddelijke. Maar wat die persoon nog niet volledig had ervaren, was een echte realisatie — een aanraking vanuit een hogere energie. En die realisatie kwam......tussen ons.....Niet gepland. Niet afgedwongen. Maar geschonken. Wij waren met elkaar aan het mediteren, tijdens een yoga sessie welke ik gaf in de kapel van het verzorgingstehuis toen gebeurde het...een lichtflits..en we werden er beide door geraakt. Een moment waarin de energie zó helder werd dat er geen twijfel meer mogelijk was. Want er is een gezegde...Waar twee of drie in Mijn Naam verenigd zijn, daar ben ik in hun midden (Mattheus (18.20). Alsof de deur naar een andere wereld openging en wij er samen doorheen stapten. Het was alsof de stilte zelf begon te spreken.

 De kwetsbaarheid na een realisatie

Na deze ervaring werd de genoemde Geestelijk Verzorgster en pastoor kwetsbaar. Want het denken — dat trouwe, soms irritante vriendje van haar — stond en staat achter de deur te kijken. Het denken is zo vaak de baas en wil het hart van je overnemen. Het wil plaatjes maken, projecties ophangen, verklaringen zoeken. - Het denken is dol op drama. - Het hart is dol op waarheid. En precies daar zit de uitdaging. En dan begint het twijfelen op hol te slaan...hoezo ...Loslaten. Geen plaatjes. Geen projecties. Geen angst. Gewoon laten gebeuren wat gebeurt. En de tegenstelling ervan of erbij....Je mag ervan genieten. Je mag het voelen. Je mag het koesteren. Maar je moet het niet vasthouden. Want zodra de energie stopt met stromen, weet je dat de uiterlijke wereld weer de overmacht krijgt.

De yogische les die dan voor mij aan bod komt

Voor mij die dit meer had meegemaakt..het licht..de verbinding blijft de les is altijd dezelfde:

  • Doe je sadhana — je geestelijke oefeningen.

  • Doe seva — onbaatzuchtig dienen.

  • Doe diksha — geef voedsel, geld, hulp aan wie het nodig heeft.

  • Zorg goed voor je lichaam — zodat het een goed instrument wordt om anderen te dienen.

Dit is de yogische weg. De weg van discipline, liefde en eenvoud. En ja, soms is het ook de weg van humor. Want wie denkt dat spiritualiteit altijd plechtig is, heeft nog nooit een Yogi zien lachen.

Een Meester hebben

Pas wanneer een Meester zich met jou gaat bemoeien, komen de realisaties. Moet je op zoek gaan naar een Meester? Neen. Absoluut niet. Het is de Meester die jou zoekt. En als je er klaar voor bent, is Hij er gewoon. Onmiskenbaar. Onontkoombaar.

Je kunt het niet forceren. Je kunt het niet plannen. Je kunt het niet bestellen zoals een pakketje bij Bol.com. Een Meester verschijnt wanneer jouw innerlijke mango rijp is.

Genade van een Meester — de mango‑metafoor

Er is een oude yogische waarheid: Laag kan nooit naar boven. Boven kan altijd naar beneden.

Als de tijd rijp is, komt de genade. Dan valt de realisatie als een vrucht uit de boom. Zoals de mango: Je kunt schudden wat je wilt, maar een onrijpe mango valt niet. Maar als de mango rijp is, kan niets of niemand verhinderen dat hij loslaat en naar beneden valt. Zo is het met spirituele realisatie. Als het je overkomt, ben je “in heaven”. Omdat de Goddelijke Wereld vindt dat je verder mag gaan op je pad.

Spirituele vriendschap

Theresa van Avila — mystica uit de 16e eeuw, hervormster van de karmelieten — schreef iets dat ik altijd in mijn hart heb gedragen:

“Nooit heb ik meer blijvende vriendschap kunnen onderhouden dan met personen van wie ik wist dat zij het met God hielden en zich beijverden Hem te dienen.”

En ik begrijp haar. Want als iemand die gesteldheid niet heeft, als iemand niet kan spreken over gebed, meditatie, innerlijke leiding, dan wordt omgang zwaar. Spirituele vriendschap is geen gewone vriendschap. Het is een herkenning van ziel tot ziel. Een stille knik tussen twee harten die dezelfde richting op kijken. Het is thuiskomen in iemand anders.

Slotwoord

Ik bevind me in een stukje leven dat zacht is, heilig, kwetsbaar en echt. En voor het eerst in lange tijd laat ik het zien. Niet om bijzonder te zijn. Niet om mystiek te lijken. Maar omdat het gebeurt — en omdat ik het niet langer wil verbergen. In liefde gedeeld. Kamala

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

www.Yogastudiolaksmi.nl
Email: Kamala







dinsdag 26 november 2013

Oefening: Anjali mudra, een mooie manier om te groeten

om shantih

Hallo lieve allemaal,

Hier een brief die geschreven is in juni 2004 als antwoord op een paar vragen die gesteld werden aan mij . Ik kwam deze brief weer tegen en de inhoud is nog steeds actueel. Wil de inhoud van deze brief wel met jullie delen, dus hier komt het:

Om Shantih
L..

Om Shanti is het begroeten van God in jou.
Dus als je iemand ontmoet die ook een geestelijk pad loopt groet je altijd eerst de innerlijke leraar in de andere persoon en dan pas de persoon zelf.
Jouw innerlijke leraar (de paramatman) en mijn innerlijke leraar (de paramatman) en de paramatman in anderen is gelijk aan elkaar.
Het mijn taak om jullie innerlijk naar buiten te brengen via rituelen en symbolieken, dus daarom leer ik jullie deze les.

In de uiterlijke wereld zeggen zowel dikke vriend(innen) of personen die je wat oppervlakkiger kent Hoi tegen elkaar als ze elkaar ergens tegen komen.
Personen die in de Yoga hun persoonlijke leven handen en voeten willen geven zullen dit nooit tegen elkaar zeggen.

Dit begroeten met de Anjali-mudra  is een training in je sadhana (spirituele lessen).
Eerst wordt er met veel liefde en respect naar elkaar 

Namaste, 
Om Shanti, 
Hare Krsna,
Hare bol gezegd.

Het zou nooit in mij opkomen om hoi te zegen tegen welke leraar dan ook, op welk niveau hij of zij zich bevindt.
Als een Leraar en/of Meester mij benaderd en/of contact met me opneemt, zal ik altijd met veel respect zijn/haar liefde in ontvangst nemen, dus als de Paramatman in iedereen zit, is dus iedereen een prahbu, een meester. 
De reden hiervoor is, dat iemand uit het innerlijke leven je echt vooruit kan helpen met het bewandelen op jouw eigen pad. Iemand vanuit die fase is een zegen in je leven.

Als ik hoi zou zeggen tegen zo'n iemand zou het betekenen dat ik mijn niveau op hem/haar projecteer. Op dat moment zou ik niet geschikt zijn om verder te lopen op mijn pad, omdat ik dan op geven sta en niet op ontvangen.
Hoop dat je met deze uitleg uit de voeten kan....

Kamala
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
email: yogastudiolaksmi@hotmail.com

zondag 10 november 2013

Healing: drugs is dat een belemmering of een kans in de yoga????

om shantih

lieve allemaal

Zoals jullie weten staan wij al jaren met de Yogastudio op de gevangenispagina. 


De laatste 25 jaar is er voor mij veel veranderd qua kijk op de samenleving. 
Ben met zaken in aanraking gekomen die ik 25 jaar geleden niet voor mogelijk had gehouden. Ken nu jonge mannen en middelbare personen die aan de soft-drugs of hard drugs zijn en/of zijn geweest.
Heb gezien hoe angsten door hun lichaam raasden, gezien hoe mensen zich gedragen als zij  in psychoses zitten.
Hoe mensen in de gevangenis komen en hoe moeilijk het is om een leven op te bouwen zonder geld. Lopen met een rugzak vol schulden, geen vrienden of familie meer hebbende. Een moeilijk leven gezien uit "mijn" levensvisie.

De grootste les voor mij in de laatste jaren was, om met iedereen, zowel met de hoogste yogi's uit de Himalay's tot personen uit de maatschappij die drugs gebruiken te kunnen omgaan en er niet onderste boven van te geraken. Dus alles en iedereen die op mijn pad kwam te kunnen en willen accepteren zoals ze zijn was één van de lessen in mijn leven. Deze les was niet makkelijk maar het is me met vallen en opstaan gelukt. 


De Yogastudio (ashram) moet een plek zijn waar iedereen zich veilig kan voelen, waar iedereen een kop thee en/of een knuffel kan krijgen. 
Waar iedereen met levensvragen kan komen, ongeacht huidskleur, geloof, leeftijd, of het een man of een vrouw is.
Gewoon die antwoorden geven en krijgen die vanuit de yoga-achtergrond gegeven kunnen worden. 

Maar om deze blogtekst leuk af te sluiten onderstaande ervaring van een 20-jarige man.   Maar eerst de foto, daarna het stukje over een olifant.

Kamala

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Twintig jaar geleden kwam er een jongen van rond de 20 jaar oud bij mij thuis 
een kop thee te drinken. 

Dit was zijn verhaal waar ik nu nog steeds om kan grinniken......

Gisteren zei hij, liep ik in Roosendaal op een zebrapad bij het station. 
Ik was stomverbaasd over wat er gebeurde zei hij:  
Auto's stopten en mensen vroegen waarom ik niet doorliep.........
Hij vertelde  aan die mensen dat hij zo'n lol had, want op het zebrapad stond een olifant en wat deed die olifant daar........gewoon.... zijn veters vastknopen...... 

Hij begreep toen maar niet waarom anderen niet zagen dat daar een olifant stond en waarom dat zo vreemd was.....  
De lol dat die jongen had en het blije gezicht achter die kop thee en nu nog als ik dit neerschrijf, geeft mij een glimlach op mijn gezicht. Ach waarom niet.

Heb dingen in India gezien die voor ons Nederlanders niet te begrijpen zijn, bijvoorbeeld de olifant die hier staat afgebeeld. 
En wat te denken van het programma spuiten en slikken op onze tv. 
Alles bij elkaar ben ik in de loop der jaren gegroeid aan inzichten.
Omgaan met vluchtelingen die uit een asielzoekerscentrum komen en die ik mag begeleiden naar een "normaal vrije" maatschappij. De Emmaus hier in Langeweg welke mensen met verslavingen een thuis en werkgelegenheid aanbieden. Met andere woorden ik ben volwassen geworden. 

-----------------------------------------------------------------------------------
email: yogastudiolaksmi@hotmail.com

dinsdag 5 november 2013

meditatie: Het pad van Bhakti en Meditatie is verschillend 2013

Om shantih

Lieve allemaal

Regelmatig kom ik personen tegen die zo vastgeroest zitten in aangeleerd gedrag, dat ze bepaalde zaken niet meer in een helder daglicht kunnen en/of willen plaatsen. 
Vandaar dat ik vandaag  2 zaken onder jullie aandacht wil brengen. 

Het gaat over Bhakti en Meditatie. 

Beide disciplines zijn goed, maar mijn vraag aan jullie is: Kijk er eens met een open blik naar. 
Het antwoord wat je geeft is altijd goed, want het zal jouw antwoord zijn, het is tenslotte jouw eigen leven en jouw pad.
Het verhaal hieronder gaat over het doen van meditatie en het lopen op het bhaktipad.

Kamala
--------------------------------------------------------------------------------------
Verhaal: de Veerman 
hoe een kriya eruit kan zien
Er was eens een man die 30 jaar lang  een bepaalde houding uit de yoga had aangenomen. 
Deze oefening (kriya) had hij heel geconcentreerd en meditatief uitgevoerd. Deze man was dus 30 jaar lang op zichzelf aangewezen geweest. 
Door deze oefening 30 jaar lang te doen had hij een siddhi ontwikkeld. 
Nadat hij die beoefening had beëindigd dus na 30 jaar in dit geval, ging hij wandelend terug naar zijn eigen district. 
Hij moest door dalen en over bergen heen. 
Op een gegeven ogenblik kwam hij bij een brede rivier aan en in de verte zag hij een man staan. 
Hij bleek een boot te hebben en zette personen over van de ene kant naar de andere.


Deze visser was een eenvoudig man, had geen tijd gehad om te mediteren of yoga-houdingen aan te nemen. 
Deze man moest voor het onderhoud van zijn familie zorgen en zijn werk begon vroeg in de morgen tot laat in de avond. (karma-yoga).
Regelmatig zette hij mensen over met zijn boot naar de andere oever.
Deze man was geliefd, had een vrolijk karakter en iedereen was altijd blij om hem te zien. 
Ze hadden een praatje, lachte wat en was blij dat de Schepper hem zoveel vreugde gaf.
De eerste man die 30 jaar eenzaam had geleefd en erg gedisciplineerd was geworden kwam bij de man en zijn boot aan.

Hier volgt het gesprek:

Veerman:           hallo goede man, wilt u naar de overkant!!!!
Wandelaar:        ja ik ga naar de overkant,
Veerman:           Wilt U van mijn boot gebruik maken
Wandelaar zei:   neen dank U, weet U ik heb 30 jaar gemediteerd en kriya's                               gedaan  ik kan nu over water lopen en hoef van Uw diensten                             geen gebruik te maken.
Veerman:          werkelijk heeft U 30 jaar geoefend om over water te kunnen                             lopen!!!!!. Wat jammer van die jaren, ik had U voor 10 cent                               over kunnen zetten

einde verhaal.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Meditatie:
Maak voor jezelf eens uit welke methode voor jou het beste zou zijn geweest en vraag je dan ook eens af welke voor- en nadelen er aan verbonden zijn op fysiek, 
mentaal en 
spiritueel level. 
---------------------------------------------------------------------------------------

zondag 3 november 2013

Asteya: Is stelen altijd stelen??? Hoe denken jullie hierover..

2013 3 november
Om Shanti:  

    

Lieve allemaal, 
Ik zat te kijken naar een video van vissers die hun netten uit de zee trokken. Het was een vrolijk tafereel: mannen die lachten, het water dat opspatte, de zilveren glans van de vissen.

En toen — alsof het de normaalste zaak van de wereld was — kwam er een zeemeeuw aanvliegen. Hij sprong op de rand van de boot en pikte met één soepele beweging een vis uit de stapel. De vissers riepen. De zeemeeuw keek niet eens om. Hij deed wat bij hem hoorde. En toch… het zette me aan het denken.

Omdat ik mij interesseer voor de yogafilosofie , vroeg ik me af: Wat is stelen eigenlijk? En wie bepaalt dat? De Meesters zeggen dat voordat we werkelijk aan yoga-beoefening kunnen beginnen, we eerst de Yama’s en Niyama’s moeten begrijpen — niet als regels, maar als innerlijke kwaliteiten.

Asteya — niet stelen — is één van die Yama’s, Samen met:

  • Ahimsa – geweldloosheid

  • Satya – waarheidsliefde

  • Brahmacharya – zuiverheid van energie

  • Aparigraha – niet begeren

Deze kwaliteiten zijn geen wetten van buitenaf, maar spiegels van binnenuit. Ze tonen ons waar hebzucht, angst of gehechtheid nog in ons leven.

Terwijl ik naar deze video over de vissen en de zeemeeuw keek, dacht ik aan iemand uit ons dorp. Hij zit nu in de gevangenis, veroordeeld voor zeven diefstallen. De mensen noemen hem een dief. Hijzelf niet. Hij zegt: “Ik deed het voor mijn honden. Ik had geen geld om eten te kopen.”

Vanuit onze blik waren er andere opties. Maar hij koos de optie die bij zijn wereldbeeld hoorde. En toen dacht ik aan de verhalen van mijn vader in de oorlog. Hoe hij en zijn vrienden voedsel “organiseerden” bij de Duitsers om hun straat te laten overleven. Zij noemden het geen stelen. Zij noemden het zorgen. En nu die zeemeeuw. De vissers vonden dat de vis van hen was. De zeeleeuw vond dat de vis van de zee was. En de vis… die hoorde misschien wel helemaal nergens bij???

Wie was hier eigenlijk de dief? De mens die de zee leegvist? Of het dier dat neemt wat de natuur hem altijd al gaf? Misschien is stelen geen daad, maar een perspectief.

Nawoord

Yoga nodigt ons uit om voorbij de uiterlijke handeling te kijken. Asteya gaat niet over niet pakken, maar over niet nemen wat niet van jouw innerlijke pad is.

Soms steelt iemand uit nood. Soms uit angst. Soms uit gewoonte. Soms uit instinct. En soms… steelt niemand iets, maar botsen er simpelweg werelden.

De zeemeeuw, de vissers, de man uit het dorp, mijn vader in de oorlog — ze laten ons zien dat moraliteit geen vaste vorm heeft. Het is een dans tussen omstandigheden, intenties en overlevingsdrang.

Yoga vraagt niet dat we oordelen. Yoga vraagt dat we kijken. Zacht. Ruim. Met begrip voor de complexiteit van het leven. Tot zover deze tekst. Met warme groet Kamala

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Overdenkingsvragen

  • Wanneer vind jij iets écht stelen, en wanneer niet meer?

  • Heb je ooit iets genomen omdat je dacht dat je geen andere keuze had?

  • Wat betekent Asteya voor jou in het dagelijks leven — niet alleen materieel, maar ook emotioneel? (Bijvoorbeeld: tijd nemen van iemand, aandacht opeisen, energie vragen die iemand niet kan geven.)

  • En misschien de meest uitdagende vraag: Wie bepaalt eigenlijk wat van wie is?

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------









donderdag 31 oktober 2013

Teveel opleiding versus mantra beoefening

Om shanti, Lieve allemaal

Vandaag kwam ik onderstaand stuk tegen, welke is geschreven door een geestelijk gerealiseerd Meester en ik wil dit graag met jullie delen. Kamala
----------------------------------------------------------------------------------------------------

Te veel opleiding kan een handicap zijn.

Er was eens een Indiase beambte van de administratieve dienst (Ias) die net zo dacht als vele wetenschappers. Wetenschappers die ervan uitgaan dat geluid alleen via het oor binnen kan komen.

Eens was zo'n wetenschapper hoofd van het onderwijs in zijn district en hij bezocht een schoollokaal waar een docent een aantal jonge leerlingen in de Veda-wijsheid onderwees.
Deze spirituele leraar gaf een aantal uren onafgebroken les aan deze jonge kinderen van ongeveer 7 jaar oud. Terwijl de wetenschapper hiernaar zat te luisteren, kreeg de Ias-beambte hoofdpijn van het urenlang moeten luisteren naar die leraar. 
Tenslotte zei hij tegen de leraar: "Mijn waarde vriend, dit zijn kleine kinderen. Het is onnodig hen urenlang met zulke lange lessen te belasten.
Voor hen heeft het geen enkel nut. Deze kinderen kunnen zulke diepe Vedische gedachten onmogelijk opnemen en begrijpen. Het is al moeilijk voor mij.

De leraar antwoordde dat kinderen alleen op deze gevoelige en ontvankelijke leeftijd op het juiste pad kunnen worden geleid. Hij was van mening dat hun hart bevrijd zou worden van twijfel en dat zij op het juiste levenspad zouden worden gezet, als deze edele waarheden vanaf het allereerst begin werden onderwezen.
De wetenschapper zei: "Dat geloof ik helemaal niet. Hoe kunnen slechts woorden het denkvermogen transformeren?  Ik denk niet dat dit ooit mogelijk zal zijn.

De leraar probeerde hem op verschillende manieren te overtuigen van zijn gelijk. Hij legde uit en voerde argumenten aan, maar de wetenschapper wilde niet luisteren of ook maar iets van de wijsheid van de leraar tot zich te nemen. De wetenschapper had zich er innerlijk voor afgesloten.
Te veel opleiding heeft dikwijls tot gevolg dat men cynisch wordt en vol eigenwaan zit, men voelt zich dan te knap. (In korte tijd zo wordt er verteld verdwijnen goede deugden en het verstand wordt aangetast, of dit waar of niet waar is laat ik graag aan u over)

Toen de leraar besefte dat, welke inspanningen hij zich ook getroostte, het onmogelijk was zijn standpunt aan deze beambte uit te leggen, besloot hij zijn mening te bewijzen door een praktisch voorbeeld, welke de wetenschapper zeker zou begrijpen. 
Hij verzocht de jongste leerling uit zijn klas om op te staan en hij tegen het jongetje:
"Zeg kereltje, gooi jij deze wetenschapper even uit het lokaal en wel onmiddellijk". Op het moment dat de wetenschapper deze woorden hoorde, werd de man razend op de leraar. Hij begon te schreeuwen:

"Wie denk je wel die je bent?". Ik ben het hoofd van de afdeling onderwijs in dit district en jij vraagt een klein kind om mij uit de klas te gooien! Hoe durf je zoiets te doen? 
Toen zei de leraar: "Wel mijnheer, ik heb u niet geslagen, ook geen klap gegeven, ik heb u zelfs niet aangeraakt. Ik heb u niets gedaan, maar u schijnt erg van streek te raken door een paar woorden.
Waarom zou u nu zo boos worden? Uw boosheid is vanwege die paar woorden die ik heb gesproken heb, nietwaar?

Zo demonstreerde de leraar hem, dat woorden veel kracht bezitten, en woorden o.a. in mantra's hebben het enorme vermogen om afhankelijk van de manier waarop zij woorden gebruikt, grote schade aan te richten of goed te doen. Na deze persoonlijke les ging de beambte weg, een ervaring rijker. 
Einde verhaal. 
------------------------------------------------------------------------------------
Nawoord

In de Veda's zul je ook uitspraken vinden die erop duiden dat woorden, maar ook mantra's buitengewoon veel kracht bezitten en dat zij zelfs de wereld kunnen vernietigen. 
Daarin wordt gezegd dat als je een boom omhakt, deze altijd weer zou kunnen uitlopen, 
Een stuk ijzer dat in tweeën is gebroken weer door een smid kan worden hersteld gewoon door de twee delen te verhitten en deze aan elkaar te lassen. 

Maar als je een hart breekt door woorden vol venijn, is het niet mogelijk het ooit weer heel te maken 

Woorden kunnen oneindig veel moeilijkheden veroorzaken, maar zij kunnen ook grenzeloos veel vreugde geven. 
Daarom moet je erop toe zien dat de woorden die je spreekt voor andere mensen niet kwetsend of pijnlijk is. 
Om aan jezelf te werken en om een relatie te herstellen kan  Japa-meditatie voor iemand noodzakelijk zijn. 




-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

woensdag 30 oktober 2013

Kamala: WELKOM OP MIJN BLOG

Lieve allemaal


Dit blog wil ik gebruiken om bepaalde onderwerpen in het licht te zetten. Situaties die ik tegen kwam in mijn eigen leven, situaties ontstaan in de Yogastudio, mijn ervaringen met Meesters en zogenaamde Meesters, hoe je met een Yoga-achtergrond in de maatschappij kan en/of moet functioneren.  Dus met andere woorden, ik ga maar van start om 35 jaar innerlijk leven in dit blog te zetten.

Kamala

----------------------------------------------------------------------------------------